Requiem d-moll KV 626 | Koncert online

występują: Wykonawcy: Aleksandra Kubas-Kruk – sopran Natalia Kawałek – mezzosopran Karol Kozłowski – tenor Artur Janda – bas

Zespół Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense:

Skrzypce I

Grzegorz Lalek – koncertmistrz Maria Papuzińska-Uss Natalia Moszumańska Ewa Chmielewska-Zorzano Klaudia Matlak Kornelia Korecka-Karbownik

Skrzypce II

Anna Jóźwiak-Kłosiewicz – lider Marcin Sochan Magdalena Kuźmińska-Hartung Mateusz Małecki Katarzyna Cendlak

Altówki Marcin Stefaniuk – lider / inspektor Karolina Habało Anna Stankiewicz Anna Wieczorek

Wiolonczele Jakub Kościukiewicz – koncertmistrz Aleksandra Rybak-Żymła Karolina Szewczykowska

Kontrabasy Stanisław Smołka Anna Bator

Fagoty Leszek Wachnik Szymon Józefowski

Klarnety Róbert Šebesta Robert Michalski

Trąbki Ostap Popovych Jacek Brzózka

Puzony Piotr Wawreniuk Robert Krajewski Michał Kiljan

Perkusja Krzysztof Niezgoda

Pozytyw Krzysztof Marosek

Zespół Wokalny Warszawskiej Opery Kameralnej: Soprany Aleksandra Biskot, Karolina Geryń, Ewa Kuryłowicz, Ewelina Ossowska, Magdalena Smulczyńska, Sylwia Stępień, Teresa Tippe, Ola Ptaszyńska (gościnnnie) Alty Kinga Głogowska, Paulina Łysikowska, Ewa Puchalska, Ewelina Rzezińska, Dorota Solecka, Natalia Zubkowicz (gościnie), Katarzyna Karbownik (gościnnie) Tenory Tomasz Grygo, Piotr Jakacki, Jakub Pawlik, Marek Sadowski, Krzysztof Piernik, Aleksander Słojewski, Aruto Matsumoto (gościnnie) Basy Łukasz Geryń, Bartłomiej Kornacki, Krzysztof Matuszak, Andrzej Milewski, Piotr Pieron, Grzegorz Zychowicz

Kierownik Zespołu Wokalnego: Krzysztof Kusiel – Moroz

PO WYKUPIENIU MATERIAŁ DOSTĘPNY JEST ONLINE PRZEZ 48 h

Koncert poświęcony pamięci Bernarda Ładysza pod patronatem Marszałka Województwa Mazowieckiego Adama Struzika, zarejestrowany w dniu 4 września 2020 r. w Kościele oo. Paulinów p. w. Ducha Św. w Warszawie przy ul. Długiej 3.

Wolfgang Amadeus Mozart Requiem d-moll KV 626

Dyrygent: Stefan Plewniak

Mozartowskie „Requiem”, to jedna z najbardziej owianych tajemnicą kompozycji w historii muzyki (kompozytor nie znał nazwiska osoby zamawiającej dzieło, a był nią – jak wiemy dzisiaj – muzyczny amator, hrabia Franz Walsegg, który zwykł zamawiać i przywłaszczać sobie cudze kompozycje), toteż przez wiele lat snuto rozliczne domysły na temat okoliczności tego zamówienia (jedną z najsłynniejszych interpretacji tego epizodu można odnaleźć w filmie „Amadeusz” Miloša Formana). Mozart, mimo zapłaty „z góry”, nie od razu przystąpił do pracy. Nie miał zresztą na to zbyt wiele czasu, bowiem równolegle tworzył opery: „Czarodziejski flet” i „Łaskawość Tytusa”. Gdy wreszcie zabrał się do komponowania mszy, podupadł na zdrowiu. Złożony chorobą, w ostatnich dniach swojego życia podyktował swojemu przyjacielowi, Franzowi Xaverowi Süssmayrowi kolejne frazy „Requiem”. Między jawą a gorączkową maligną komponował w przekonaniu, że to msza żałobna za jego duszę. Umarł 4 grudnia 1791 r. mając 35 lat, w trakcie dyktowania ósmego taktu przepięknej „Lacrimosy”. Süssmayr dokończył szkice przyjaciela. Oryginalne Mozartowskie frazy: „Dies Irae”, „Confutatis” czy „Tuba mirum”, podobnie jak „Lacrimosa”, dowodzą dzisiaj geniuszu kompozytora. Natomiast demoniczne „Sanctus”, melancholijne „Benedictus” i dotykające romantycznej nuty „Agnus Dei” to już dzieło Süssmayra. Tutaj kontynuator osiągnął jednak poziom godny swego mistrza.