Sztuka po ...

Grupa artystyczna Kontynuacja i sprzeciw

skład grupy: gościnnie - Wanda Gołkowska, Jan Chwałczyk oraz Monika Aleksandrowicz, Paweł Bagiński, Iza Bick-Bagińska, Tomasz Frąckiewicz, Iwona Król, Piotr Masny, Daria Milecka, Mateusz Niemczyk, Jarosław Nowak, Beata Oberc, Anna Stępkowska

Wystawa Sztuka po grupy Kontynuacja i Sprzeciw prezentuje postawy artystyczne wywodzącą się z nurtu konceptualizmu i abstrakcji geometrycznej. Sztuka tego nurtu stawia wiele pytań nie dając jasnych czy konkretnych odpowiedzi. Dla artystów ważny jest bowiem dialog z widzem, w którym zastanawiają się nad istotą sztuki współczesnej, nad sposobami realizacji współczesnego dzieła. Prezentowane prace: malarstwo, rzeźba, instalacja są często intelektualną prowokacją, mającą zaprowadzić odbiorcę w te rejony sztuki, które stanowią o jej istocie, formie, kształcie.

Grupa Kontynuacja i Sprzeciw powstała na początku lat dziewięćdziesiątych. Jej członkowie, jeszcze jako studenci Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, skupieniu wokół pracowni profesor Wandy Gołkowskiej, podjęli decyzję o wspólnej prezentacji rezultatów swoich poszukiwań artystycznych. Pracownia 112, niewątpliwie dzięki charyzmatycznej osobowości profesor Wandy Gołkowskiej, stała się miejscem pierwszych wspólnych spotkań, dyskusji, pokazów członków grupy. Pierwsze wystawy grupy (1995) w Galerii Działań w Warszawie, na Sympozjum w Brzegu, w Galerii Prezentacje w Wojnowicach, krystalizowały ich świadomość artystyczną. Dalsze lata to wiele wystaw zbiorowych (m.in. Polska Abstrakcja Analityczna – BWA Awangarda we Wrocławiu, Chronologic – Jeder meter fur die Kunst w Cape Town, Internationale Mail Exhibitione w Oslo), jak i pokazów indywidualnych grupy w Pracowni Wolnego Wyboru w Zielonej Górze, Galerii Działań w Warszawie, Galerii Miejskiej i BWA we Wrocławiu, w Muzeum Regionalnym w Głogówku. Tradycją stały się również coroczne sympozja mające na celu precyzowanie dalszych poszukiwań, poprzez dyskusje, spory, prezentacje.

Grupa świadomie nie precyzuje jasnego programu i wyraźnych założeń. Jej członkowie nie ograniczają się jednak do ekscentrycznie pojmowanego indywidualizmu. W katalogach swoich wystaw piszą, iż podjęli decyzję wspólnego przedstawiania istotnych zagadnień w celu ustanowienia nowych relacji między światem idei a materią artystyczną. To, co ich łączy to podobnie stawiane pytania dotyczące kondycji sztuki współczesnej, reguł i praw nią rządzących.

Wystawa Sztuka po jest inspirowana myślą teoretyczną Jerzego Ludwińskiego – jednego z najwybitniejszych polskich krytyków i teoretyków sztuki drugiej połowy XX wieku. J.Ludwiński był inicjatorem i organizatorem awangardowych przedsięwzięć artystycznych, które w latach 60’ i 70’ stanowiły o nowatorstwie sztuki polskiej. Jerzy Ludwiński był m.in. założycielem legendarnej wrocławskiej galerii Pod Moną Lisą, a także jednym z organizatorów Sympozjum Plastycznego Wrocław 70’. W 1971 roku publikuje swój kluczowy tekst teoretyczny Sztuka w epoce postartystycznej.

Wystawa Sztuka po to dialog także z Jerzym Ludwińskim i jego poglądami, to artystyczny kontrapunkt sztuki nurtu konceptualnego w jej obecnym kształcie.

Sztuka prezentowana prze grupę Kontynuacja i Sprzeciw jest bez wątpienia trudna w odbiorze, ale niezwykle wartościowa, negująca powierzchowność świata cywilizacji obrazkowej, wymagająca od widza intelektualnego zaangażowania.

Jako goście specjalni w wystawie biorą udział wybitni artyści wrocławskiego konceptualizmu i abstrakcji geometrycznej:Wanda Gołkowska i Jan Chwałczyk.