Suszarnia na wspomnienia: sześć kulek naftaliny

szóste [6] urodziny Teatru Karton

Sześć lat temu [mniej więcej, bo nawet najstarsi kartonowcy nie pamiętają dokładnej daty] na kulturalnej mapie Szczecina, a chwilami nawet Poznania, pojawił się artystyczny twór, który dziś funkcjonuje pod szyldem Teatru KARTON. Te przeszło 2000 dni spędzonych razem zaowocowało wciąż niezliczoną liczbą artystycznych zdarzeń, akcji, spektakli, imprez, festiwali, etc...

godz. 17.00 Teatr Karton Noc Helvera?.

godz. 18.30 Teatr Uhuru (Gryfino) Polly i Molly.

godz. 19.30 Otwarcie równie skromnej co jubileusz wystawy KARTON 04/05.

godz. 20.00 Pokaz archiwalnych materiałów video [telewizyjny zapis akcji happenigowej Przyjdź na spacer z 2000 roku oraz Pięć lat w Kartonie – reportaż TVP 3 Szczecin przygotowany z okazji ubiegłorocznych obchodów 5-lecia Teatru].

godz. 21.00 Imprez(k)a urodzinowa + równie skromny co jubileusz i wystawa bankiet.

Ingmar Villqist NOC HELVERA?

reżyseria: Daniel Nil Źródlewski

scenografia: Hubert Romanowski

muzyka: Anna Zaradny

występują: Beata Zygralicka (Karla), Hubert Romanowski Jr. (Helver)], Paweł Królik (Techniczny), x x x (Publiczność)

Noc Helvera? Teatru KARTON to niebezpiecznie przewrotna interpretacja najbardziej znanego tekstu Ingmara Villqista. Warstwa fabularna posłużyła jedynie jako swoisty pretekst do rozegrania pojedynku na czwórkę aktorów. Każdy z nich wyposażony czy to w ciężką broń z rodzaju mentalnego czy artefaktycznego próbuje zdyskredytować scenicznego partnera. Reguł zasadniczo nie ma...

*Teatr Uhuru POLLY I MOLLY *

Motto: Estragon: Ludzie to barany (Samuel Beckett Czekając na Godota)

scenariusz: Janusz Janiszewski

reżyseria: Janusz Janiszewski i Violina Janiszewska

scenografia i kostiumy: Violina Janiszewska

muzyka: EMERALD i Joszko Broda

występują: Kamila Paradowska i Krzysztof Gmiter

Inspiracją dla powstania scenariusza i przedstawienia stały się autentyczne i sensacyjne dokonania naukowe w dziedzinie genetyki. Brytyjskiemu Roslin Institute udało się kilka lat temu z powodzeniem dokonać klonowania owcy, której zdjęcie i imię Dolly stały się znane na całym świecie. Po Dolly przyszły na świat kolejne słynne owieczki-klony Polly i Molly. W ten sposób zapoczątkowano serię eksperymentów, najpierw na zwierzętach, których skutki, także dla człowieka, są dzisiaj nieprzewidywalne. Nietrudno było się domyślić, że było to preludium do klonowania człowieka. Kolejnym ofiarom doświadczeń – niewinnym owieczkom Polly i Molly wszczepiono już ludzkie geny.

Te doświadczenia postawiły przed dzisiejszym człowiekiem najistotniejsze pytania etyczno-religijno-filozoficzne. Czy dzisiaj odkrywając kod genetyczny i dokonując w nim zmian – potrafimy odpowiedzieć na pytanie, kim jesteśmy wobec świata, Boga??? Czy potrafimy przewidzieć ewentualne skutki takich eksperymentów na naturze? Okazuje się, że los ludzkich owieczek, jak w słynnym Beckettowskim dramacie Czekając na Godota błądzących w świecie, jest jeszcze bardziej mroczny i nieokreślony niż przed – tak zwanymi - wiekami. Współczesne Polly i Molly jak starożytny Edyp w banalny sposób z lektury codziennej gazety odkrywają tragiczną prawdę o sobie i własnym istnieniu.

Sztuka w odbiorze jest lekka a zarazem zmuszająca do refleksji - komizm miesza się w niej z tragizmem, śmiech ze wzruszeniem, wskutek czego patrzymy na biedne owieczki trochę jak na nas samych – ludzi, którzy nawet nie zdają sobie sprawy z tego, jakim eksperymentom zostają poddawani w tajemniczych laboratoriach współczesnego świata.