Barocco Już się zmierzcha En face

Wieczór złożony z trzech części

* Teatr Wielki*

BAROCCO

• choreografia: Jacek Przybyłowicz
• muzyka: Jan Sebastian Bach
• scenografia i kostiumy: Adriana Cygankiewicz i Jacek Przybyłowicz
• premiera światowa: 24.09.2004 (Lyon - Francja)
• premiera polska: 8.10.2004
• czas trwania: 25 minut

Spektakl "Barocco" Polski Teatr Tańca zrealizował na specjalne zamówienie Biennale de la Danse w Lyonie, gdzie poznański zespół wystąpił m.in. obok Nederland Dans Theater, Ballet de l'Opera National de Lyon, Ballet du Grand Theatre de Geneve i Random Dance. Jest to druga choreografia przygotowana w Polskim Teatrze Tańca przez Jacka Przybyłowicza ("Naszyjnik gołębicy"), artysty przez wiele lat związanego z Kibbutz Contemporary Dance Company.

"Barocco" ma afabularną formę, o jego nastroju decydują skontrastowane pod względem dynamiki obrazy zamknięte w 6 częściach. W kompozycji ruchu choreograf bazuje na technice contemporary dance z delikatnie zaznaczonymi ornamentami estetyki barokowej

JUŻ SIĘ ZMIERZCHA

• choreografia: Ewa Wycichowska
• muzyka: H. M. Górecki
• kostiumy: Ryszard Kaja
• premiera: 5.10.1994
• wznowienie: 24.01.2006
• czas trwania: 17 minut

Pierwotną, choć nie dosłowną inspiracją do "Już się zmierzcha" była dla Ewy Wycichowskiej słynna bergmanowska scena gry o życie ze Śmiercią w "Siódmej pieczęci". Wyrafinowany pojedynek jaki toczą bohaterowie z przytłaczającą swoją sceniczną postacią (tancerz na szczudłach) i eschatologiczną grozą - Śmiercią u Ewy Wycichowskiej kończy się przekornie i paradoksalnie optymistycznie, budując refleksje dotyczące prawdziwej siły i nadziei.

EN FACE

• choreografia: Susanne Jaresand
• muzyka: Ingvar Lidholm
• kostiumy: Adriana Cygankiewicz
• premiera światowa: 1.12.2005 (Umea - Szwecja)
• premiera polska: 24.01.2006
• czas trwania: 30 minut

Światowa premiera En face miała miejsce 1 grudnia 2005 roku na scenie Norllands Opera - Umea w Szwecji. Autorką choreografii do spektaklu jest Susanne Jaresand, profesor Królewskiego Uniwersytetu w Sztokholmie, Narodowej Akademii Pantomimy i Aktorstwa w Sztokholmie, Sztokholmskiego Uniwersytetu Tańca i Konserwatorium Muzycznego w Genewie, mająca na artystycznym koncie kilkadziesiąt spektakli i projektów choreograficznych zrealizowanych w Szwecji, Niemczech, Rosji i USA.

Susanne Jaresand dołączyła do licznego grona szwedzkich twórców tańca współczesnego z którymi Polski Teatr Tańca współpracuje od ponad 10 lat. Wśród dotychczasowych realizatorów są tak wybitne postaci jak Birgit Cullberg, Mats Ek, Örjan Andersson, Jens Östberg, Virpi Pahkinen.

Jak deklaruje Susanne Jaresand jej główną inspiracją do En face była muzyka szwedzkiego kompozytora Ingvara Lidholma, w oryginale nosząca tytuł Rites (Święto), która jest świadomym stylistycznym nawiązaniem do Święta wiosny I. Strawińskiego. Poza En face w wieczorze premierowym zaprezentowane zostały (podobnie jak w Szwecji) dwa wcześniejsze spektakle Polskiego Teatru Tańca Już się zmierzcha w choreografii Ewy Wycichowskiej do muzyki H.M. Góreckiego i Barocco w choreografii Jacka Przybyłowicza do muzyki J.S.Bacha. Prapremierowe spektakle w Szwecji publiczność nagrodziła stojącą owacją.