Ewa Kuryluk ( ur. 1946 ), malarka, pionierka instalcji tekstylnej, fotografka, ale także historyczka sztuki, eseistka, pisarka i poetka - wystawą żółtych instalacji w galerii Ego zamyka cykl nawiązujący do rodzinnej historii by dać świadectwo tragicznych losów ludzkich, będących konsekwencją II wojny światowej. "Pamięć, gdy odsłania z wiekiem warstwy najwcześniejsze, pozwala nam powrócić do dzieciństwa i zatoczyć koło; śmierć bliskich zanurza nas w przeszłości" - napisała artystka pracując nad instalacjami. Od czasów średniowiecznych kolor żółty był tradycyjnie przypisany Żydom, trędowatym, heretykom i innym wykluczonym, a w XX wieku - w epoce żółych opasek i gwiazd Dawida stał się kolorem zagłady i żałoby, choć powinien być kolorem życia i światła. Miriam Kohany - matka artystki, uratowana z lwowskiego getta - cierpiała na przymus pamięci utrwalonej w żółtym kolorze, a w twórczości jej córki, żółte tkaniny służą za odpowiednik skóry, na której artystka wycina i zszywa " ludzi z powietrza '". Bliscy z fotograficznych wizerunków poruszjąc się w delikatnym mikroświecie zwiewnych tkanin konkretyzują ślad indywidualnej pamięci, która dzięki sztuce podlega uniwersalizacji. Wystawie towarzyszy katalog.