II wojna światowa to okres tragiczny, który całkowicie zmienił sposób patrzenia na świat. To także czas głębokich przemian kulturowych i społecznych. Masowość tego konfliktu zbrojnego była widoczna nie tylko na polu nowatorskich technologii militarnych, ale także w środkach masowego przekazu, takich jak radio, prasa, plakat czy kino. To ostatnie medium, po raz pierwszy na tak dużą skalę, mogło potwierdzić swoją wartość w dziedzinie budowania społecznych wyobrażeń. Film animowany również aktywnie uczestniczył w tym procesie. Zarówno państwa totalitarne, jak i demokratyczne wykorzystywały specyficzny język animacji do przekazywania treści informacyjnych, podtrzymywania wśród społeczeństwa ducha walki i pozytywnego morale, a także budowania negatywnego obrazu wroga. Czas wojny stanowił dla twórców animacji swoiste pole treningowe, które uwalniało ducha eksperymentu i spontaniczności. Obrazy tragicznych wydarzeń wojennych, potrzeba realizacji treści propagandowych, a także atmosfera ciągłego zagrożenia towarzysząca produkcji filmów nie tylko w zasadniczy sposób zdeterminowały animowane kino wojenne, ale także znacząco wpłynęły na animację powojenną.