Malowany Ptak

Reżyseria*/Maja Kleczewska*
Dramaturgia*/Łukasz Chotkowski*
Scenariusz sceniczny*/Maja Kleczewska, Łukasz Chotkowski*
Choreografia*/Kaya Kołodziejczyk*
Scenografia*/Marcin Chlanda, Wojciech Puś*
Kostiumy*/Konrad Parol*
Muzyka*/Cezary Duchnowski*
Kierownictwo muzyczne*/Adam Domurat*
Film // Montaż*/Kacper Fertacz // Przemysław Chruścielewski*
Światło*/Wojciech Puś*

Premiera: 26-03-2017
Scena: Duża Scena
Czas trwania: 2 godziny 30 minut

Obsada: Joanna Drozda, Kaya Kołodziejczyk, Teresa Kwiatkowska, Małgorzata Peczyńska, Katarzyna Węglicka, Konrad Cichoń, Piotr B. Dąbrowski, Michał Kaleta, Jerzy Walczak, Henryk Rajfer, Andrzej Szubski, Wiesław Zanowicz, Adam Chełminiak, Baltazar Grześkowiak, Wiktor Smul

Współpraca dramaturgiczna: Paulina Skorupska, asystent reżysera: Julia Szmyt, produkcja: Zuzanna Głowacka, Klaudia Borucka, inspicjent: Magdalena Matusewicz

W filmie gościnnie wystąpili:
Ksiądz: Wojciech Kalwat
Ministranci: Franciszek Bączkiewicz, Adam Chełminiak, Baltazar Grześkowiak, Gabriel Kleina Schmidt, Maksymilian Smakulski, Wiktor Smul
Chłopiec na torach: Gabriel Kleina Schmidt
Statyści: Elżbieta Chojnacka, Barbara Frankowska, Donata Olczyk, Jerzy Grzesiński, Małgorzata Hadyńska, Marian Furmaniak, Lidia Borzyńska, Marek Komuda, Kazimierz Miler, Henryk Kaźmierczak, Daria Kleina-Schmidt, Agnieszka Mularczyk-Smakulska, Karol Bączkiewicz, Jolanta Błach, Jolanta Smul, Kazimierz Jaworski, Mateusz Eder, Filip Pietrowicz, Dawid Zieliński, Nikodem Kaczmarek, Jan Buczyński
oraz 
pies Lukas
Zdjęcia: Kacper Fertacz
Asystent kamery: Paweł Krawczyk
Mistrz oświetlenia: Bartosz Gburek
Oświetlacze: Marian Brzoza, Bartosz Gorzelany
Dyżurni planu: Rafał Mączka, Filip Kopański, Piotr Gęziak
Kaskaderzy/nurkowie: Mateusz Bilski, Krzysztof Włódarski
Charakteryzacja: Magdalena Banachowicz, Marysia Ciernioch, Małgorzata Ciernioch

„Sprowadza się to do jednego: do obowiązku zobaczenia naszej przeszłości w prawdzie”. /Jan Błoński

W Polsce w 1939 roku mieszkało około 35 milionów współobywateli polskich: 31 milionów Polaków oraz około 3,5 miliona Żydów. Okupacja niemiecka rozbiła Polskę na dwie grupy przedzielone przepaścią, polskich Żydów i Polaków − chrześcijan, którzy egzystowali koło siebie przez stulecia.

Podczas eksterminacji na ziemiach polskich zginęło 2 miliony 900 tysięcy polskich Żydów.

Przemoc zmienia stosunki międzyludzkie.

Dlaczego ukrywanie Żydów niosło za sobą tak straszne zagrożenie?

Dlaczego nie brakowało chętnych do konspiracji w Państwie Podziemnym, która również była zagrożona karą śmierci, a tak trudno było znaleźć schronienie dla współobywateli żydowskich?

Bycie „obok”.

Bycie „nie-zainteresowanym”.

Bycie „nie-zaangażowanym”.

Bycie „biernym obserwatorem”, w obliczu masowego codziennego ludobójstwa, jest działaniem. Zdaje się, że rozmowa na ten temat wcześniej nie była możliwa, była prawie niesłyszalna, wymagała czasu.

Już w 1940 Jan Karski złożył raport o sytuacji w Polsce rządowi generała Sikorskiego. Był on miejscami niewygodny. Przygotowując wersję oficjalną, do której Alianci mogli mieć dostęp, raport Karskiego sfałszowano. Uznano bowiem, że Zachód nie powinien wiedzieć o antyżydowskich nastrojach w Polsce, o których informował Karski w swoim meldunku.

„Malowany ptak” stanowi efekt powolnego uwalniania umysłu długo skutego strachem