Pospolite żywoty martwych Polaków

Heinrich Schliemann, odkrywca Troi i grobu Agamemnona, powiedział, że można by w życiu nie robić nic przyjemniejszego, jak wygrzebywać relikty przeszłości. Są wśród bohaterów POSPOLITYCH ŻYWOTÓW MARTWYCH POLAKÓW tacy, którzy pod tym stwierdzeniem podpisaliby się obiema rękami; są tacy, którzy nie grzebią, ale którym przeszłość towarzyszy na co dzień; są wreszcie i ci, których przeszłość i sięganie w jej otchłań przeraża i paraliżuje. A zatem jak to jest: Czy myślenie o przeszłości wzmacnia mnie czy osłabia? Jak przeszłość wpływa na moją teraźniejszość? Czy kształtuje moją przyszłość?

Spełnia się chińskie przekleństwo: żyjemy w ciekawych czasach.... I choć ten spektakl narodził się z lęku przed tym, że dla kogoś mogłoby w Polsce zabraknąć miejsca – dla lewaków, prawicowców, katolików, żydów, homo albo hetero – oraz że ciemne karty historii mogłyby się powtórzyć, to powstał on po to, byśmy spróbowali zacząć rozmawiać o życiu dla Polski, a nie o śmierci dla niej. Jedna z trzech części spektaklu jest odpowiedzią na książkę Marcina Kąckiego „BIAŁYSTOK Biała siła, czarna pamięć”.

Spektakl, którego premiera odbyła się 10 kwietnia 2016 r., w ostatnich miesiącach był pokazywany m.in. w Krakowie na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Boska Komedia” oraz w Łodzi na Festiwalu „Szwalnia.DOK”. Teraz znowu białostocka publiczność ma możliwość zmierzyć się z trudnymi, często bolesnymi pytaniami o rzeczywistość, w której żyjemy lub w której... próbujemy przetrwać.

Scenariusz: Marcin Wierzchowski, Daniel Sołtysiński i Zespół Aktorski

Reżyseria: Marcin Wierzchowski