ZU (IT) / Death Goals (UK) / THAW (PL) Avant Art Festival 2025 Warszawa

Zu (IT)

Trio pochodzące z Ostii pod Rzymem, aktywne od 1997 roku. Od początku działa na uboczu scen gatunkowych, budując własny język muzyczny na przecięciu noise’u, metalu, muzyki współczesnej i improwizowanej. Przez ponad 25 lat działalności zespół wydał ponad 15 albumów i zagrał tysiące koncertów na całym świecie, zdobywając kultowy status i opinię jednego z najbardziej bezkompromisowych projektów europejskiej sceny niezależnej.

Ich muzyka łączy elementy metalu, industrialu, elektroniki, ambientu i prog-rocka. Pitchfork pisał o nich: „Biorąc pod uwagę ich zdolność do pochłaniania i przetwarzania ekscytująco różnorodnych stylów muzycznych, nie dziwi fakt, że Zu brzmi często jak sto zespołów naraz – choć sposób, w jaki układają ten dziki dźwiękowy kolaż, jest absolutnie unikalny tylko dla nich.”.

Przez lata współpracowali z artystami o równie ekscentrycznej formule: od Mike’a Pattona (Carboniferous), przez Eugene’a Robinsona (Oxbow), po Davida Tibeta (Zu93), Damo Suzukiego (Can), FM Einheita (Einstürzende Neubauten) czy Romeo Castellucciego i jego Societas Raffaello Sanzio. Ich trylogia dla House of Mythology (Jhator, Zu93 – Mirror Emperor, Terminalia Amazonia) łączy eksperyment dźwiękowy z refleksją eschatologiczną.

„To potężna i ekspresyjna muzyka, która MIAŻDŻY wszystko, co dziś robi większość zespołów.” – John Zorn

Death Goals (UK)

Queercore’owy duet z Wielkiej Brytanii, tworzony przez Harry’ego Baileya (wokal, gitara) i George’a Milnera (perkusja, wokal). Odważni, hałaśliwi i bezkompromisowi, w swojej twórczości konfrontują dźwięk z polityką, ekspresję z przemocą, a queerową wrażliwością. Ich estetyka rodzi się z napięcia między post-hardcore’em, screamo a noise rockiem, proponują autorską definicję noise’u.

„Sometimes screaming is not an escape – it’s a language”

Teksty zespołu poruszają tematykę tożsamości queer, zdrowia psychicznego, traumy i oporu. Z jednej strony osobiste, z drugiej wspólnotowe. Ich występy to pełne intensywności performansy. Po wydaniu debiutanckiego albumu The Horrible and the Miserable (2021) duet podpisał kontrakt z kultową wytwórnią Prosthetic Records, a ich kolejna płyta A Garden Of Dead Flowers (2023) poszerzyła paletę dźwiękową o wpływy alternatywnego rocka i popowej ekspresji. To właśnie ta płyta uczyniła ich jednym z ważniejszych głosów współczesnej sceny queerowej w Wielkiej Brytanii.

Zespół intensywnie koncertuje, występowali m.in. na Roadburn (Holandia), Arctangent (Wielka Brytania) i Second Impact (Włochy), dzieląc scenę z artystami takimi jak EYES, Portrayal of Guilt czy Heck. Ich muzyka pojawiła się także w filmie krótkometrażowym We Collide, nagrodzonym w ramach BFI x BMW Filmmaking Challenge i zaprezentowanym podczas London Film Festival 2023.

THAW (PL)

Zespół z Sosnowca powstały w 2010 roku jako manifest przeciwko stylistycznej jednorodności black metalu. Od początku swojej ponad 15-letniej kariery zespół przedkładał atmosferę niepokoju, transu i niedopowiedzenia nad konwencjonalne ramy gatunkowe. Skład zespołu powiązany jest personalnie z takimi formacjami jak Furia, ARRM, Untervoid czy Larmo.

Stylistycznie Thaw porusza się w szerokim spektrum od noise’u, eksperymentalnego black metalu po całkowicie improwizowane kompozycje ambientowe. Przykładem tej różnorodności jest "St. Phenome Alley" – płyta składająca się z dwóch całkowicie improwizowanych utworów, nagranych jeszcze przed ich dobrze przyjętym drugim albumem "Earth Ground". 

Thaw zdobył uznanie na międzynarodowej scenie, koncertując na prestiżowych festiwalach takich jak Roadburn w Holandii, Primavera Sound Festival w Barcelonie, Inferno w Norwegii, Brutal Assault, OFF Festival czy Katowicka Metalmania. Zespół odbył europejskie trasy z Bolzer i Behemoth oraz dzielił scenę z takimi grupami jak Godflesh i Boris. Prasa i fani ekstremy w ambitnym wydaniu nie szczędzili im komplementów za innowacyjne podejście do gatunku.

Po siedmioletniej przerwie wydawniczej sosnowiecka formacja wróciła do żywych w ubiegłym roku albumem "Fading Backwards", potwierdzając swoją pozycję jako jedna z najbardziej nieprzewidywalnych i eksperymentalnych grup polskiej sceny metalowej.