Teatrzyk dla dzieci - Artur Gotz - "Toruńskie pierniki"

#

„Toruńskie pierniki - najwspanialsze w świecie.
Każdy o tym się przekonał- teraz i Wy wiecie!”
Ciasteczka z Torunia zdobyły ogólnopolską, a nawet międzynarodową sławę, ale mało kto wie w jaki sposób rozpoczęto produkcję tych smakołyków w nadwiślańskim grodzie. Legenda opowiada o losie biednego cukiernika Bogumiła, który zakochuje się w Kasi, córce mistrza Bartłomieja. Niestety nie może się z nią ożenić, ponieważ ojciec jego wybranki chce wydać Kasię za mąż za starszego, ale za to bogatszego Pankracego… Załamany i smutny Bogumił rozpoczyna tułaczkę po świecie czyniąc dobre uczynki. Ratuje kiedyś tonącą pszczołę i od tej pory zaczyna pomagać mu całe leśne królestwo. Do Torunia przybywa wreszcie król i czekają na niego rozmaite niespodzianki…
Spektakl grany jest w planie żywym i lalkowym.
Wśród kolorowej scenografii pojawiają się liczne postaci (Bogumił, Bartłomiej, Pankracy, Kasia, Królowa Lasu, Świerszcz, Król, Pszczółka etc.). Dodatkową atrakcją spektaklu jest wspaniała muzyka i melodyjne piosenki.

Spektakl prezentowany był w Polsce, a także w Wielkiej Brytanii i w Australii.
Czas trwania: około 40 minut.

O Artyście: ARTUR GOTZ: Urodzony w Krakowie wokalista i aktor, prezes Fundacji Kultury i Sportu 44 w Warszawie, producent, autor muzyki i tekstów, reżyser koncertów i słuchowisk. Absolwent Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie – Filia we Wrocławiu.

Jako autor zadebiutował w Londynie w wieku 18 lat sztuką “Toruńskie pierniki”, do której napisał również teksty piosenek, a wcześniej dla londyńskiego teatru stworzył scenariusze do dwóch przedstawień we współpracy z Wandą Chotomską. Jest również autorem muzyki m.in. do tekstów Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Tadeusza Borowskiego, Marty Fox, Tadeusza Gajcego, Cypriana Kamila Norwida, Józefa “Ziutka” Szczepańskiego, Andrzeja Waligórskiego, Michała Zabłockiego i własnych, a także do płyty “Artur Gotz dzieciom. Bajki i piosenki”.

FRAGMENT RECENZJI:
Dziennik Polski, Londyn, 27.10.2003 „Aktor dociera bardzo celnie do dziecięcej wyobraźni, wywołując uśmiech na twarzach rozbawionych dzieci i dorosłych widzów.. Wspaniale radzi sobie na scenie (…) - wszystko wykonuje płynnie z dużą dozą wyczucia aktorskiego. Zmiana głosu, śpiew czy taniec - wszystko następuje z niewymuszoną spontanicznością. Aktor potrafi nawiązać żywy kontakt z publicznością. (…)