40. WST: TRANSFUGIUM | TRANSMISJA NA ŻYWO

TRANSFUGIUM (na podstawie opowiadania Olgi Tokarczuk)

Tytułowe Transfugium to futurystyczna klinika otoczona lasem, w której przeprowadza się tajemnicze zabiegi. Jedną z „pacjentek” jest Renata, dojrzała kobieta, która rezygnuje ze swojego dotychczasowego życia by poddać się transfugacji. Zszokowani najbliżsi przybywają do kliniki, by obserwować zakończenie procesu. Siostra Renaty prowadzi rodzaj wewnętrznego, emocjonalnego śledztwa, próbuje dociec motywów jej decyzji – decyzji, która kwestionuje głęboko w nas zakorzenione poglądy, burzy nasz obraz postrzegania świata, elementarną wizję naszego jestestwa.

W swoim opowiadaniu Olga Tokarczuk zabiera nas do świata przyszłości, w którym człowiek przekracza granice natury. Autorka stawia pytania, wobec których trudno być obojętnym: o współistnienie gatunku ludzkiego i przyrody, o istotę i jakość wzajemnych relacji, o naszą bezradność w rozpoznawaniu samych siebie… Czy transfugacja oznacza ucieczkę z ludzkiej wspólnoty? A może jest budowaniem mostów nad przepaścią, którą człowiek stworzył między sobą a naturą?

TWÓRCY:
Opracowanie sceniczne tekstu, reżyseria: Krzysztof Rekowski
Scenografia: Jan Kozikowski
Muzyka: Sławomir Kupczak
Projekcje video: Emilia Sadowska
Ruch sceniczny: Filip Szatarski

OBSADA:
Agnieszka Dzięcielska, Krystyna Horodyńska, Aleksandra Pałka, Izabela Wierzbicka, Maciej Grzybowski, Wojciech Masacz, Maciej Zuchowicz

fot. Jakub Seydak

„Opowiadanie Tokarczuk pod tym samym tytułem okazało się być dla Rekowskiego poręcznym punktem wyjścia dla intensywnej, bogatej narracji scenicznej, która wielostronnie rozwinęła kilka arcyważnych dziś, a poruszanych w tym opowiadaniu kwestii. Proza wybitnej pisarki stała się inspirującym literackim tworzywem dla konsekwentnie, logicznie skomponowanego przedstawienia, które niczym dobry kryminał przykuwało uwagę widzów, powodując w kilku (może nawet w kilkunastu) momentach zbiorowe wstrzymanie oddechu na widowni.”
Juliusz Tyszka, teatralny.pl

„Adaptacja „Transfugium” dotyka problemu ważnego dla naszej rzeczywistości, stawiając pytania o koegzystencję człowieka i przyrody, o to, w jaki sposób budujemy relacje z otaczającym nas światem.”
Agata Wittchen-Barełkowska, kulturaupodstaw.pl

kup bilet >>