maski | Daniel Zarewicz

Bezspornym i dobrze udokumentowanym jest fakt, że ludzkość jak pamięcią sięgnąć fascynuje się maskami i wykorzystuje je do najróżniejszych celów. Niezależnie od szerokości geograficznej ludzie mieli mają i mieć będą potrzebę wykorzystywania ich w rytuałach pogrzebowych, karnawale, zabawie czy teatrze, żeby wymienić tylko te najbardziej oczywiste. Szczególne zastosowanie miała maska w teatrze starożytnej Grecji gdzie noszona była przez aktorów przez cały czas trwania spektaklu i była uobecnieniem wystawianej na scenie postaci. Uobecnieniem, bowiem widzowie mieli przekonanie, że nie oglądają jedynie przebranego aktora udającego odgrywaną postać, ale mają szansę przyglądać się bohaterom i ich losom autentycznie przywołanych na scenę z mitycznego czasu. Modelowym przykładem znaczenia maski jest sam Dionizos, którego maska umieszczona na drewnianym palu, a przywieziona tam wcześniej w rytualnym pochodzie z Eleutherai, znajdowała się bezpośrednio wśród widzów na widowni. Grecy wierzyli, że bóstwo, któremu poświęcone były zmagania dramatopisarzy przygląda się, a tym sam samym akceptuje i błogosławi działaniom na scenie. Zmaganiom bo warto pamiętać, że święto teatralne w antyku greckim miało charakter agonu, w którym poeci rywalizowali o zwycięstwo w konkursie na najlepszy spektakl.

Prezentowane na wystawie maski są wynikiem nie tylko osobistych fascynacji antropologią ale przede wszystkim efektem osobistej syntezy kultury, nauki i sztuki. Są one całkowicie odmienne od tych znanych nam z historycznych przekazów, bowiem są świadectwem moich własnych przeżyć i poszukiwań. Te prezentowane na wystawie są wyimkiem z całego opus magnum moich cut-outów. (danielzarwicz.com).

Również miejsce ich wystawienia jest nieprzypadkowe, bo przecież maski właśnie w teatrze odzyskują swoje kulturowe znaczenie. Teatr jest najlepszym i być może jedynym miejscem gdzie artysta może bezkarnie wcielać się w dowolnie wybrane poprzez siebie role, a widz bez konsekwencji oderwać się od rzeczywistości. Niech maski prezentowane na tej wystawie będą widocznym znakiem, że dla artysty czas, miejsce i forma są jedynie konwekcją a najważniejsze są ludzka potrzeba, wola i sprawczość tworzenia, to one bowiem zmieniają świat na przekór czasom i losom.

Daniel Zarewicz (1977) doktor nauk humanistycznych. Wyznawca mądrości starogreckich mędrców i chasydzkich cadyków, łączący ironię z tęsknotą, zwątpienie z pobożnością, pychę z pokorą.

Wystawa od 4 listopada do 31 grudnia 2020

Wstęp płatny 5,00 zł.

Działalność Teatru Druga Strefa współfinansuje Urząd m. st. Warszawy