Koncert węgierskiego zespołu Sebő 68

Organizatorzy: Węgierski Instytut Kultury w Warszawie i Program 2 Polskiego Radia

Wykonawcy: Zespół Sebő 68:
Ferenc Sebő - lira korbowa, gitara, śpiew
Sára Tímár - śpiew
Géza Orczy - bębny, piszczałki
László Perger - gitara akustyczna
Iván Barvich - tárogató (klarnet węgierski), fletnia pana

Zespół Sebő został założony przez Ferenca Sebő, inicjatora ruchu Domów Tańca na Węgrzech. Ruch ten powstał na początku lat siedemdziesiątych kierując uwagę młodzieży na tradycjonalne wartości istniejące w regionie Basenu Karpat. Dzięki temu jedną z form rozrywki dla młodzieży stało się kultywowanie wielowiekowych tradycji tańca i śpiewu zachowanych przez mieszkańców wsi. W pierwszym składzie zespołu swoją karierę rozpoczynała Márta Sebestyén oraz Péter Éri, członkowie działającego od 1973 roku, znanego na całym świecie zespołu Muzsikás.

Tradycje regionu Basenu Karpat są równocześnie odzwierciedleniem tysiącletniej historii kultury Europy, wszak tutaj w ciągu wieków napływały wszystkie  prądy kulturowe z Zachodu, które mieszały się z miejscowymi  zwyczajami. Węgrzy oraz inne żyjące tutaj narodowości (Rumuni, Słowacy, Południowi Słowianie) zachowali takie stare tradycje europejskie, które w zachodniej części kontynentu uległy już zapomnieniu.
W Polsce muzyka Ferenca Sebő stała się znana dzięki wylansowanemu przez zespół Brathanki przebojowi „Czerwone korale”. Współpraca między dwoma zespołami zaowocowała drugim krążkiem Brathanków pt. Patataj.
Podczas koncertu Zespół pragnie przypomnieć fascynujący ferment schyłku lat sześćdziesiątych ubiegłego stulecia, którego efektem była synergia muzyki beatowej z poezją. Pokazać proces, poznawania węgierskiej muzyki ludowej i kształtowania myślenia o niej młodzieży w miastach. A możliwe to będzie dzięki twórczości znakomitych autorów: Horacego, Bálinta Balassiego, Mihálya Vitéza Csokonaiego, Attili Józsefa, jak i współczesnych węgierskich poetów Sándora Weöresa, Laszló Nagya, Ottó Orbána i in., których poezję prezentuje Zespół. 
Ferenc Sebő - inżynier budowlany, kompozytor oraz muzykolog, jeden  z inicjatorów ruchu Domów Tańca oraz muzyki ludowej na Węgrzech. W trakcie swojej kariery wykonywał własne opracowania poezji śpiewanej, zajmował się zbieraniem, propagowaniem muzyki ludowej Europy Wschodniej, dzięki czemu zdobył uznanie, a popularność, jako kierownik zespołu Sebő.
1970 – ukończył Politechnikę w Budapeszcie, a następnie w 1989 roku Wydział Muzykologii na Akademii Muzycznej.
1970-72 pracował jako architekt w Biurze Projektowym Rady Narodowej Komitatu Pest,
1970-73 kompozytor w Teatrze 25.
1973-80 –  pracownik naukowy Instytutu Oświaty Ludowej, kierownik Krajowego Domu Tańca, kierownik muzyczny  Zespołu Tańca im. Bartóka.
Pracował w Redakcji Muzycznej Telewizji Węgierskiej, jako redaktor ds. muzyki ludowej, poza tym wykładał muzykę ludową  na Wydziale Muzykologii  w Akademii Muzycznej im. F. Liszta w Budapeszcie.
Za osiagnięcia artystyczne uhonorowany został m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej, nagrodą Pro Cultura Urbis, nagrodą pańswową im. Kossttha. W 2014 roku otrzymał tytuł Arysty Narodu.