SULREAL-finisaż wystawy

Kveta - obrazy/instalacje

SULREAL- trzeci wymiar obrazu

Najważniejszym składnikiem obrazow na wystawie Kvety, jest element rzeczywistości, najczęściej twarz, uchwycone spojrzenie, zastygły uśmiech, czyjaś wymowna poza... To baza, ktora podchwyca i prowadzi dalej, wokoł ktorej nawarstwia się, jak na ziarnku piasku masa perłowa, wielo wymiarowa przestrzeń nakładających się sennych pejzaży, sfer pragnień i wspomnień... Pierwotny element rzeczywistości zaczyna obrastać oniryczną malarską materią, dodając mu kolejnych znaczeń. Wewnętrzne napięcie, psychika obrazu, stara się w cichości uwieść patrzącego, przenieść na kilka chwil w odrębną rzeczywistość, przyciągnąć okruchem rzeczywistości by zaprowadzić w sferę wyobraźni.

Sen jako kompletna kreacja rzeczywistości jest w stanie czasowo zastąpić całkowicie percepcje jawy. Obrazy SULREAL są pieczołowicie wykonanymi kluczami, ktore jako wspołczesny remiks surrealizmu są środkiem przeniesienia percepcji w przestrzeń wyobraźni artystki, ktora budując wielowymiarową scenę ujawnia na niej tajemniczy mechanizm snu. Niektore postacie z obrazow z uporem i skupieniem wpatrują się w oglądającego, jakby chciały zrozumieć tą naszą, odbijającą się w ich świecie rzeczywistość. I tak, jak w snach zapominając, że śnimy obrazy SULREAL choć na ułamek sekundy sprawiają, że zapominamy o jawie.

Kveta artysta o czesko polskich korzeniach, w swych pracach łączy fascynacje średniowiecznym sposobem malowania z nowoczesnymi technikami animacji trojwymiarowej. W swych pracach chce przenieść malarską materię w trojwymiarową przestrzeń używając technik komputerowych. Malując obrazy średniowiecznym sposobem wydobywania bryły za pomocą dwoch kontrastowych kolorow (czarny i biały), końcowe nasycenie kolorystyczne nadaje obrazom w ostatnim etapie, pokrywając całość wielowarstwowymi laserunkami. Następnie skończony obraz przenosi do komputera, gdzie dalej przetwarza go, by po wydrukowaniu nabył trzech wymiarow. Obraz rozwarstwiany jest na plany, ktore umieszczone w wirtualnej przestrzeni „fotografowane" są pod dwoma kątami, imitując kąt oraz rozstaw ludzkich oczu. Takie dwie „fotografie" dalej nakładane są na siebie tak, by po założeniu okularow, z filtrami czerwony-niebieski uzyskać wrażenie przestrzenności. Obecna wystawa, jest pierwszą publiczną prezentacją prac anaglifowych autorki, ktora wytycza kierunku jej dalszych zainteresowań.