Czas Śpiewu Kobiety

Spektakl na podstawie poezji Marleny Zynger

CZAS ŚPIEWU KOBIETY. ODSŁONA PIERWSZA

Spektakl na podstawie poezji Marleny Zynger

28.12.2009 - poniedziałek godz. 19.00

DOM KULTURY PRAGA

ul. Dąbrowszczakow 2

sala koncertowa

wstęp wolny

www.dkpraga.pl

reżyseria: Ernestyna Winnicka

scenografia: Rafał Zawistowski

ruch sceniczny: Jerzy Winnicki

muzyka: Dominika Świątek, Marlena Zynger, Izabella Goldstein, Anna Borowska

wystąpią: Agnieszka Wielgosz, Edyta Jurecka, Dominika Świątek, Ewa Dąbrowska, Piotr Komorowski (fortepian), Maciej Regulski (gitara), Konrad Kubicki (kontrabas), Jacek Jackow (skrzypce), Łukasz Malina (klarnet) światło i dźwięk: Sylwia Konstantynowicz.

Między wierszami wkradnę się. Bezszelestnie. Przez zamknięte drzwi Twojej duszy. Do pokoju wzruszeń - obiecuje Marlena Zynger wszystkim tym, ktorzy w poniedziałek 28 grudnia pojawią się w Domu Kultury Praga.

Spektakl, ktory Szanowni Państwo, będą mogli tego dnia obejrzeć, powstał na podstawie wierszy i piosenek lirycznych MARLENY ZYNGER. Przybliża świat kobiecych emocji, jednocześnie nie wartościując ich. Puentę pozostawia publiczności, wierząc w jej doskonałą intuicję, empatię i mądrość naturalną.

Spektakl pokazywany był w teatrach w Warszawie, Krakowie i Zakopanem, m.in. w Forcie Sokolnickiego, Teatrze Żydowskim (podczas V i VI edycji Festiwalu Singera w latach 2008 i 2009), Teatrze Witkacego, krakowskim Loch Camelot, warszawskich Hybrydach (pod patronatem honorowym Jej Magnificencji Rektor Uniwersytetu Warszawskiego Katarzyny Chałasińskiej-Macukow) oraz w domach kultury (szczegoły na www.zynger.pl)

"Rzadko zdarza się czytać wiersze pisane z taką wrażliwością i wyczuciem słowa. Marlena Zynger, poetka o nietuzinkowej osobowości, z powodzeniem wypracowuje swoj własny język poetycki; pomysłowy, bardzo ekspresyjny niekiedy wprost zaskakujący skojarzeniami, celnością metafor, świeżością i śmiałością. Odrębne widzenie świata, bardzo selektywne, uważne, niekiedy pełne ironii, to jedna z najbardziej pozytywnych cech tej poezji, w ktorej może uważny czytelnik usłyszeń daleki pogłos poezji Leśmiana. Marlena Zynger opisuje świat, to znowu broni się przed rzeczywistością brutalnie naruszającą jej azyl wewnętrzny. Poetyckie słowo staje się dla tej rzeczywistości zaporą, poza ktorą ukrywa się intymny świat poetki.

   Te wiersze, to nie tylko impresje, obrazy, ale także proba przedstawienia i wykreowania własnej przestrzeni, w ktorej jest miejsce na szczerość, na miłość, ale także na bunt przeciwko wszystkiemu, co niszczy nasze człowieczeństwo. Prosta ich forma ułatwia percepcję, a zawarty w nich ładunek emocjonalny oraz niebagatelna warstwa refleksyjna sprawiają, że utwory Marleny Zynger urzekają nas swoim klimatem."

Stefan Jurkowski, poeta, publicysta, krytyk literacki, dziennikarz Związek Literatow Polskich, 6 czerwca 2008r.

"Bliskie każdemu, kto spotka te wiersze na swej drodze, będą tęsknoty, westchnienia i wyrzuty tej Odrzuconej, Tęskniącej, Spragnionej Miłości Pani. Kto raz do niej przyjdzie, odejdzie z Jej niepokojem i kobiecością, łagodną perswazją i prośbą, zapamiętując Jej "potrzebę"."

   **Krystyna Janda**, reżyser, aktorka, 27 marca 2008r.

"Lubię poezję, ktora posiada określony, wyraźny rytm i niespodziewanie zaskakujące rymy. Nadaje to wyczuwalną muzyczność."

* Zygmunt Konieczny*, kompozytor, 9 maja 2009r.

"Czasy dziwne nastały. Pełno cymbałow brzmiących wokoł. Przecinają krowę i z faktu owego tworzą dzieło sztuki, podczas gdy miłość sprowadzają do poziomu gadżetu, stanowiącego zwykły dodatek do codziennego ubrania. A zatem, jakże dzisiaj nie bać się dotykania tematu emocji, kiedy w każdej chwili można być posądzonym o słabość, czuostkowość, banał" mowi poetka. A jednak Marlena Zynger postanawia opowiedzieć o emocjach kobiecych. Z ogromną subtelnością, często między wierszami.(...)"Czas śpiewu kobiety" to spektakl o jednej kobiecie, ktora ma w sobie rożne osobowości. Przy czym nie wszystkie są dla niej oczywiste. Jest swoista jednościa w wielości. Marlena Zynger liczy, że widowisko, z ktorym przyjeżdża do Zakopanego, będzie tylko zaczynem, pretekstem do dalszej dyskusji. I jak zapewnia, to dopiero pierwsza odslona jej opowieści...Identyczny jak spektakl tytuł nosi tomik wierszy, w ktorym niebagatelną rolę odgrywają ilustracje, wykonane specjalnie dla potrzeb książki - autorstwa Marka Raczkowskiego, Liliany Chwistek, Malwiny de Brade, a także fotografie płocien Rafała Zawistowskiego, ktore zagrają w spektaklu."

     **Beata Zalot**, TYGODNIK PODHALAŃSKI, ROK XIX, nr 21/2009, 28 maja 2009r.

bilety:

wstęp wolny