Jadę sobie. Azja - przewodnik dla podróżujących kobiet

Zapraszamy na wieczor autorski Marzeny Filipczak. Będą slajdy, opowieści ale przede wszystkim czas na rozmowę z autorką.

12 Listopada, godz. 19:00

Marzena Filipczak. Jadę sobie. Azja - przewodnik dla podrożujących kobiet.

Wydawnictwo: Poradnia K.

Książka ukazała się w październiku 2009.

„Jadę sobie" to opowieść w dwoch częściach o połrocznej samodzielnej podroży przez Azję. Część pierwsza, utrzymana w konwencji blogu, jest opisem niespiesznej wędrowki z perspektywy wtapiającej się w egzotyczny tłum przenikliwej obserwatorki. To opowieść o codzienności w Indiach, Wietnamie, Kambodży czy na Borneo, o ludziach spotkanych po drodze, drewnianych autobusach, przydrożnych knajpach. O przybyszach dziwiących się życiu miejscowych, miejscowych zdumionych obyczajom przyjezdnych i wreszcie o tym, jak mimo inności probują się nawzajem zrozumieć.

Część druga zatytułowana „Jadę sama" to kompendium wiedzy dla kobiet (i nie tylko) marzących o dalekich podrożach. Znajdziecie w niej m.in. odpowiedzi na pytania: dlaczego nie należy się bać pierwszego samodzielnego wyjazdu, gdzie znaleźć porządny hotel i jak za niego nie przepłacić, gdzie trzymać pieniądze, jak to jest podrożować nocą w wagonie pełnym mężczyzn, ale także - czy można kupić miejscowe kosmetyki albo pojść do miejscowego fryzjera.

Autorka jest dziennikarką i redaktorką, przez 13 lat pracowała w Gazecie Wyborczej i Metrze.

Fragmenty recenzji:

Katarzyna Montgomery, program „Mała Czarna": - Ta książka często obala wyświechtane podrożnicze mity, ciekawie opowiada o zwyczajach, tradycji i codzienności spotykanych po drodze ludzi, wiele tu też socjologicznych spostrzeżeń z podroży po bardzo rożnorodnych krajach. Za drugą część autorce należy się pomnik podrożniczki - tylu cennych praktycznych, dobrze sprawdzonych informacji nie znalazłam w żadnym przewodniku.

Małgorzata Kalicińska, autorka serii „Nad rozlewiskiem": - Znakomicie się czyta, bo to właściwie spełnienie marzenia niejedenego, niejednej z nas, żeby świat odległy o setki kilometrow obejrzeć od podszewki, a nie od strony zorganizowanej i uładzonej wycieczki. Wiele odwagi trzeba żeby tak „iść, sobie iść w stronę słońca", zachwycając się innością, walcząc z zagrożeniami, lękiem, obrzydzeniem czy upałem, a przy tym zachować znakomity nastroj i mieć bystre oko obserwatora.

bilety:

wstęp wolny