Wtorek Teatralny

Wstęp: 15 PLN

Komedia Paula Barza w przekładzie Jacka St. Burasa

reżyseria: Leszek Zduń

występują: Przemysław Stippa – Jerzy Fryderyk Händel Leszek Zduń – Jan Sebastian Bach Rafał Odrobina – Jan Krzysztof Schmidt/fortepian

Znakomita sztuka teatralna autorstwa niemieckiego pisarza, publicysty, historyka kultury i muzykologa, Paula Barza. Od chwili berlińskiej prapremiery w roku 1985 dzieło (org. Mögliche Begegnung) doczekało się przekładu na czternaście języków i kilkuset realizacji na całym świecie. Komedia przedstawia zdarzenie fikcyjne – spotkanie w Hotelu Turyńskim w Lipsku dwóch najwybitniejszych kompozytorów baroku: Jana Sebastiana Bacha i Jerzego Fryderyka Händla. W rzeczywistości muzycy nigdy się nie spotkali i to pomimo wielokrotnych prób nawiązania kontaktu czynionych przez Bacha. Nad organizacją kolacji czuwa Jan Krzysztof Schmidt, lokaj Händla, kopista jego nut i niespełniony kompozytor. Konfrontacja dwóch genialnych twórców ukazuje, jak bardzo różnią się ich niezwykłe osobowości. W zachowaniu Händla dominuje porywczość i gwiazdorska nonszalancja najlepiej opłacanego artysty świata. Przybyły na spotkanie Bach, skromny kantor lipskiego kościoła, jest wręcz sparaliżowany obecnością sławnego kolegi. Przy salonowym bywalcu i pupilu królewskiego dworu sprawia wrażenie onieśmielonego prowincjusza. Kolacja, rozpoczęta kurtuazyjną wymianą grzeczności, stopniowo przeradza się w dyskusję nad znaczeniem sztuki i pozycją artysty. Przedsiębiorczy Händel traktuje muzykę jak biznes, dla Bacha – zdaje się być ona źródłem mistycznych doznań. Choć losy obu twórców naznaczone są kaprysami mecenasów, krytyków i publiczności, kompozytorzy przyjmują wobec tego faktu zgoła odmienne postawy. Coraz ostrzejsza wymiana zdań stopniowo ujawnia tajemnice, skrywane przez obu mężczyzn. Pojedynki na słowa i… utwory muzyczne podgrzewają atmosferę spotkania. Sytuację zaostrza dodatkowo zachowanie Schmidta. Krnąbrny i milczący lokaj nie kryje swoich sympatii do Bacha i ostentacyjnie podkreśla wyższość sztuki przybyłego gościa nad dokonaniami swego pracodawcy. Czy narastający konflikt zostanie zażegnany i między muzykami dojdzie do pojednania? Konwencja przedstawienia przenosi akcję sztuki w czasy dzisiejsze. Zestawienie realiów świata baroku ze współczesną rzeczywistością staje się z jednej strony dodatkowym źródłem humoru, z drugiej zaś – sprzyja eksponowaniu ponadczasowych treści ukrytych w dziele Barza. W spektaklu rozbrzmiewa muzyka Jana Sebastiana Bacha i Jerzego Fryderyka Händla.

Wszystkie dzieła muzyczne wykonywane są na żywo, a to za sprawą powierzenia roli Schmidta pianiście. Rozwiązanie to pozwala uniknąć zwyczajowej imitacji gry na instrumencie i sprawia, że spektakl – łącząc elementy sztuki teatralnej i koncertu –niezwykle zyskuje na atrakcyjności.

Wykorzystane kompozycje: J. S. Bach – Wariacje Goldbergowskie, Toccata i Fuga d-moll, Aria na strunie G z III Suity orkiestrowej D-dur oraz wybrane części Partit, Suit francuskich i Suit angielskich; J. F. Händel – Almira, Rinaldo, Mesjasz.