Kevin Kenner

w Filharmonii Krakowskiej

Koncert z udziałem znakomitego amerykańskiego pianisty KEVINA KENNERA

WYKONAWCY:

• Orkiestra Filharmonii Krakowskiej
• Tomasz Bugaj – dyrygent
• Kevin Kenner (USA) – fortepian

PROGRAM:

• G. Rossini – Uwertura do opery „Włoszka w Algierze“
• W. A. Mozart – Koncert fortepianowy C-dur KV 415
• A. Dvorak – IX Symfonia e-moll op. 95 „Z Nowego Świata”

Atrakcyjny program koncertów symfonicznych tego tygodnia (9-10.05), skonstruowany został według klasycznego układu: uwertura (do Włoszki w Algierze G. Rossiniego), Koncert(Fortepianowy C-dur KV 415 W. A. Mozarta), symfonia (Z Nowego Świata e-moll op.95 A.Dvořaka). Na szczególne wyróżnienie w progamie koncertów zasługuje jednak do niedawna niesłusznie pomijany przez wykonawców, błyskotliwy Koncert C-dur KV 415 Mozarta, tym bardziej że wykonany go znakomity amerykański pianista Kevin Kenner, zdobywca najwyższego miejsca w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im F. Chopina w Warszawie w 1990 r. (II nagroda - pierwszej nie przyznano). Cieszącego się wielką sympatią krakowskiej publiczności artyście towarzyszyć będzie Orkiestra Filharmonii Krakowskiej pod batutą obecnego dyrektora muzycznego Opery Narodowej w Warszawie - Tomasza Bugaja.

Włoszka w Algierze nazwana „apoteozą buffa” powstała w roku w 1813 roku na zamówienie weneckiego teatru San Benedetto. Uwertura – napisana w wieczór poprzedzający premierę - znakomicie syntetyzuje beztroski i żywiołowy charakter całej opery, mimo, że bezpośrednio nie wykorzystuje motywów muzycznych z niej pochodzących. Rozpoczyna się krótkim nastrojowym wstępem (Andante), po którym następuje radosna część zasadnicza (Allegro). Egzotyka fabuły operowej zaznaczona została przy pomocy arabeskowych melodii i rozbudowanej „tureckiej” perkusji. Odnajdujemy w niej typowe dla kompozytora środki używane dla osiągnięcia efektu komicznego: niespodziewane akordy tutti oraz swoiste crescendo angażujące całą orkiestrę.

Koncert C-dur KV 415 należy do trzech pierwszych koncertów Mozarta pisanych z myślą o wiedeńskiej publiczności i opublikowanych jako opus 4. Powstał na przełomie 1782-83 roku i w tym samym roku został wykonany przez kompozytora na koncercie benefisowym w Wiedniu. Jest on najbardziej błyskotliwym dziełem opusu 4. Charakter Koncertu wyznacza zarówno jasna tonacja C-dur jak i dominująca rola solisty. Cześć pierwsza (Allegro) jest finezyjna i pełna popisowej wirtuozerii; spokojna część druga (Andante, F-dur) - najbardziej konwencjonalna, natomiast trzecia (Rondeau. Allegro) najbardziej zaskakująca. Radosny refren tego ronda zapowiadający motywy Papagena z Czarodziejskiego Fletu zestawiony został z lamentacyjnym kupletem, dając w efekcie groteskowy wydźwięk finału.

IX Symfonia e-moll powstała podczas pobytu Dvoráka w Stanach Zjednoczonych, gdzie pełnił stanowisko dyrektora Amerykańskiego Konserwatorium Narodowego w Nowym Jorku. Ukończona została w 1893 roku i prawykonana 15 grudnia tego samego roku. Nadany przez kompozytora tytuł nie łączy się z programem, lecz wskazuje na uczucia wywołane przez zetknięcie z nową kulturą. Wpływ ameryki zauważalny jest przede wszystkim w specyficznej intonacji tematów, o których kompozytor wspominał: „Napisałem proste własne tematy, wcielając w nie właściwości murzyńskiej lub indiańskiej muzyki i rozwinąłem je wszystkimi zdobyczami nowoczesnego rytmu, harmonii, kontrapunktu i orkiestrowych barw”. Wskazywał również na inspirację poematem Pieśń o Hajawacie Henry’ego Longfellowa w częściach środkowych dzieła. Ta ostatnia symfonia kompozytora jest mistrzowskim przykładem jego późnego stylu symfonicznego. W budowie czteroczęściowego cyklu widoczne jest zakorzenienie a zarazem twórcza kontynuacja tradycji: części skrajne napisane są w formie sonatowej; zadumana część druga poprzedza żywiołowe scherzo z tanecznymi triami; w kulminacyjnej części finałowej powracają najważniejsze tematy wszystkich poprzednich części. Całość dzieła integruje początkowy temat-motto o charakterze „śmiałego zawołania”, który przenika wszystkie części Symfonii. /dr Ewa Siemdaj/

Kevin Kenner (ur. 1963,Coronado) – laureat II nagrody XII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1990). Kevin Kenner początkowy etap nauki gry na fortepianie odbył u Krzysztofa Brzuzy w College of Music w San Diego. Mając siedemnaście lat przeniósł się do Krakowa, gdzie został studentem Akademii Muzycznej w klasie prof. Ludwika Stefańskiego. Kolejny etap kształcenia muzycznego odbył pod kierunkiem Leona Fleishera w Peabody Conservatory of Music w Baltimore, a następnie u Karla-Heinza Kämmerlinga w hanowerskiej Hochschule für Musik (1981-1990).

Kenner po raz pierwszy uczestniczył w Konkursie Chopinowskim jako siedemnastolatek w 1980 roku. Dziesięć lat później pojawił się w Warszawie ponownie, zdobywając II nagrodę (pierwszej nie przyznano) oraz nagrodę Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie za najlepsze wykonanie poloneza (1990). Ponadto pianista brał udział w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Giny Bachauer w Salt Lake City (1982, 1988 – V nagroda), Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym Van Cliburna w Fort Worth (1989 – nagroda specjalna), Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Williama Kapella w College Park (1989) oraz Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie (1990 – III nagroda i nagroda za najlepsze wykonanie muzyki rosyjskiej).

Pianista występował ze sławnymi dyrygentami i orkiestrami, m.in. Kazimierzem Kordem, Charlesem Grovesem, Stanisławem Skrowaczewskim, Jerzym Maksymiukiem, Hansem Vonkiem, Andrew Davisem oraz zespołami – Halle Orchestra, Orkiestra Filharmonii Narodowej w Warszawie, NHK Symphony, Oslo Philharmonic, BBC Symphony Orchestra i orkiestrami symfonicznymi w San Francisco, New Jersey, St. Panul, Salt Lake City, Rochester, Baltimore i Brukseli. Kenner uprawia także kameralistykę. Koncertował z Tokyo String Quartet, Edellian String Quartet, Vogler String Quartet i Fine Arts Quartet. Dokonał kilku nagrań płytowych, na których utrwalił dzieła Chopina, m.in.: 24 Preludia op. 28, 4 scherza, Andante spianato i Wielki polonez Es- dur, Nokturn Des-dur op. 27 nr 2 oraz Walc e-moll op. posth. Kevin Kenner zajmuje się pracą pedagogiczną, prowadząc klasę fortepianu w londyńskiej Royal College of Music oraz wykładając na kursach mistrzowskich w Japonii, Stanach Zjednoczonych i Polsce.

bilety:

25, 18, 12 zł