KONCERT SYMFONICZY

Rafał ŁUSZCZEWSKI - fortepian

wykonawcy:

• Orkiestra Filharmonii Krakowskiej
• Marcin NAŁĘCZ NIESIOŁOWSKI– dyrygent
• Rafał ŁUSZCZEWSKI - fortepian

program:

• J. Sibelius - Finlandia op. 26
• E. Grieg - Koncert fortepianowy a-moll
• R. Schumann - IV Symfonia d-moll op. 120

Program najbliższych koncertów symfonicznych, skonstruowany przez dyrygenta Marcina Nałęcz - Niesiołowskiego, otworzy poemat symfoniczny Jeana Sibeliusa Finlandia. Napisane w roku 1899 dzieło jest muzyczną opowieścią o ucisku narodu fińskiego, jego wolnościowym zrywie i wyzwoleniu. Zaraz potem do fortepianu zasiądzie Rafał Łuszczewski, którego niedawne wykonanie Koncertu fis–moll Skriabina zostało uznane za wydarzenie sezonu 2006/07. Tym razem artysta przypomni Koncert a-moll op. 16 Edvarda Griega – ceniony przez szerokie rzesze słuchaczy za szczery liryzm, silne kontrasty nastrojowe, jasne barwy harmoniczne, entuzjazm młodości (Grieg miał 25 lat pisząc to dzieło). Utwór Griega, zwanego "Chopinem Północy", uznany został za ucieleśnienie norweskiej muzyki romantycznej i choć napisany wedle reguł gatunku w formie trzyczęściowej, charakterem zbliża się do symfonicznej fantazji. Grieg przetwarzał rodzimy folklor wykorzystując charakterystyczne dlań elementy i rozwiązania: dysonansową harmonikę, powtarzanie fraz i ich symetryczną budowę, nuty pedałowe oczy ostre punktowane rytmu, oscylowanie między trybami ciemnym molowym a jasnym durowym. Znakiem rozpoznawczym dzieła stał się jego początek: tremolo kotłów i burzliwa kaskada dźwięków fortepianu.

Zwieńczeniem programu będzie należąca do najpiękniejszych utworów muzyki romantycznej IV Symfonia d-moll napisana przez Roberta Schumanna już w roku 1841, tuż po Pierwszej symfonii. Ponieważ jednak kompozytor przerobił ją w roku 1851, dlatego w numeracji zajęła u niego miejsce czwarte jako opus 120. Jej 4 części wykonywane attacca tworzą jednolitą strukturę emocjonalną i nastrojową, osiągniętą w znacznej mierze przez ich pokrewieństwo tematyczne. Schumann chciał w ten sposób pogodzić romantyczną wylewność uczuć z dyscypliną formy, przejętą z symfoniki Beethovena.