Wokół Wita Stwosza

wystawa rzeźby

Głównym celem wystawy jest zaprezentowanie dwóch wybitnych prac rzeźbiarskich odkrytych jako dzieła Wita Stwosza w ostatnim czasie: płaskorzeźbionej Modlitwy Chrystusa w Ogrojcu z kościoła w Ptaszkowej i krucyfiksu z kościoła w Iwanowicach. Odkrycie to stało się inspiracją do szerszego omówienia zjawisk związanych z działalnością mistrza: kolejne sale wystawowe dotyczą szeroko rozumianej recepcji jego twórczości. Autorzy ekspozycji w części poświęconej sztuce późnego gotyku starają się zerwać z utrwalonym mitem autora Ołtarza Mariackiego – jako jedynej silnej indywidualności artystycznej, dla której twórczych koncepcji nie było współcześnie alternatywy. W zagadnienie to wprowadza dział poświęcony małopolskiej rzeźbie niedługo przed przyjazdem norymberskiego mistrza do Krakowa. Różnorodność rzeźby małopolskiej powstającej w latach 1480–1530 reprezentują z jednej strony prace jego uczniów i naśladowców, a z drugiej – przykłady odmiennych tendencji stylowych. Tłem dla dzieł rzeźbiarskich jest współczesna im rzeźba architektoniczna, a także przedmioty rzemiosła artystycznego. Krakowska twórczość Wita Stwosza wywarła wpływ na sztukę wielu regionów, m.in. sąsiedniego Śląska, ale także tak odległych jak np. Pomorze Wschodnie. Ostatni dział na wystawie poświęcony jest problemowi odbioru dzieła i postaci Stwosza w wiekach XIX i XX, zilustrowany różnorodnymi przykładami – od twórczych nawiązań, poprzez cytaty i powtórzenia, aż po prace wyrażające fascynację biografią artysty.

Wystawie towarzyszy konferencja naukowa w dniach 19 – 22 maja 2005 roku w Sali U Samurajów, Gmach Główny Muzeum, al. 3 Maja 1.

Kurator wystawy: Adam Organisty

Aranżacja plastyczna: Adam Brincken