OGÓLNE ZAMIESZANIE CZYLI CAŁY STAJĘ SIĘ MASZYNĄ | SPEKTAKL MULTIMEDIALNY

Reżyseria i dramaturgia: Natalia Mazurkiewicz

Scenografia: Sabina Kopińska Muzyka: Adam Goik Multimedia: Jan Castello Farre Choreografia: Michał Orzyłowski Projekty i wykonanie lalek: Michał Szafarski Reżyseria światła: Jakub Tomica Wsparcie procesów dramaturgicznych oraz opracowania wizualnego spektaklu: sztuczna inteligencja (AI).

występują: EDGAR - Filip Maryniak LADY - Justyna Czort JULIA - Paulina Józefowska KORBOWSKI - Michał Orzyłowski KURKA - Maria Pilch

Na motywach dramatów Witkacego: „Szalona lokomotywa”, „Kurka wodna”, „Bzik tropikalny”

Czy każdy z nas może zacząć nowe, lepsze życie?

Edgar – artysta zagubiony w epoce transformacji – żyje w świecie, który nieustannie wymyka się spod kontroli. Odnajduje sam siebie w różnych sytuacjach: raz przykładającego broń do skroni ukochanej; innym razem na ślubnym kobiercu z kobietą, której nigdy nie kochał (czy chociaż znał ją wcześniej?) i dzieckiem, które pojawiło się jak gdyby znikąd; następnie jako wypalony zawodowo biznesmen; wreszcie jako terrorysta prowadzący rozszalałą lokomotywę. Jego życie zmienia się bez jego udziału – jakby scenariusz pisało za niego obłąkane bóstwo - od stóp do głów uwalane czwartym wymiarem i witkacowską czystą formą. 

Twórcy spektaklu zestawiają teksty Witkacego, by zadać pytania o sens postępu i o granice ludzkiego wpływu na rzeczywistość. Jak anonimowość – zwłaszcza ta wirtualna – zmienia nasze
rozumienie dobra i zła? Czy dekada, która oddaje głos temu, co nieludzkie, prowadzi nas ku przemianie, a może ku katastrofie?

„Ogólne zamieszanie” to opowieść o utracie sprawczości i o złudzeniu wolności. O świecie, w którym człowiek coraz częściej staje się tylko trybikiem w maszynie społecznych i technologicznych przemian. Czy w tym pędzie ktoś jeszcze trzyma za ster – czy wszyscy tylko jedziemy na oślep?

Spektakl to także formalny eksperyment. W proces twórczy włączono sztuczną inteligencję – jako pełnoprawnego współautora. AI pomogła w kompilacji dramatów, tworzeniu nowych połączeń tekstowych oraz warstwy wizualnej (projekcje, wizualizacje, scenografia cyfrowa). Efektem jest multimedialne widowisko, które angażuje wszystkie zmysły i zaprasza widza na pokład rozpędzonej lokomotywy.

Czy czeka nas nowy początek – czy nieunikniona katastrofa?
A może jedno i drugie to po prostu to samo?

Zapraszamy. Niech żyje sztuka. Vomito negro.

----------------------------------

Stowarzyszenie Kultury Akademickiej Instytut Sztuki realizuje ze środków KPO, Inwestycja A2.5.1 przedsięwzięcie OGÓLNE ZAMIESZANIE CZYLI CAŁY STAJĘ SIĘ MASZYNĄ - SPEKTAKL

MULTIMEDIALNY W OPARCIU O TEKSTY WITKACEGO.