Monodram poświęcony Eleonorze de Fonseca Pimental
Spektakl grany w języku włoskim z napisami po polsku.
reżyseria: Carlo Bruni
wysępuje: Nunzia Antonino

Wstęp wolny!

Jest to opowiedziana w pierwszej osobie historia, która przypomina ekscytujące życie Eleonory de Fonseca Pimentel, poczynając od tragicznego, ostatniego dnia jej życia. Z pochodzenia Portugalka, Neapolitanka z wyboru, Eleonora była poetką, pisarką i jedną z pierwszych kobiet dziennikarzy w Europie, bohaterką powstania neapolitańskiego w 1799 roku i powstałej w jego następstwie efemerycznej Republiki. Twórcy spektaklu wybrali formę koncertu teatralnego, aby przypomnieć historię w bardziej bezpośredni i wyrazisty sposób.
Ta opowieść ma siłę emocjonalną, poruszając widza przy wykorzystaniu prostych środków teatralnych i bezpośredniego kontaktu między sceną a publicznością.
Jest to spektakl na głosy solowe, w którym głos aktorki Nunzii Antonino łączy się z polifonicznym śpiewem w wykonaniu kwartetu Faraualla tworząc pełną emocji muzyczną i Eleonory. GŁÓWNE ZAGADNIENIA: Kwestie społeczne i polityczne, podobne do nam współczesnych, sprzyjają egzystencjalnym wyzwaniom kobiety, która odrzuca przywileje i wygody, po to by bronić swojej godności i walczyć o ideały sprawiedliwości i wolności. Był to krytyczny okres w historii południowej części Włoch, zwłaszcza w Apulii.
Nunzia Antonino, pochodząca z Apulii aktorka, współautorka utworu, studiowała w Warszawie, Paryżu oraz we Włoszech pod kierunkiem takich mistrzów jak Daniela Bönsch, Giancarlo Sammartano, Pierre Biland, Jean Claude Penchenat, Guido De Monticelli, Giorgio Albertazzi. Od 1986 współpracuje z zespołem Pagliai Gassman oraz takimi reżyserami jak Mario Scaccia, Adriana Innocenti, Ferruccio Soleri, Adriana Asti, Giancarlo Sepe, Giuseppe Sollazzo, Teresa Ludovico, Micha Van Hoecke i Carlo Bruni. Wystąpiła między innymi w sztukach: Ballando Ballando, Maraton, Piękna i bestia, Orfeusz, Lekcje fortepianu, (Napoli- Mercadante), Wiele hałasu o nic, Grzbiety.
Carlo Bruni, z Apulii jako aktor występuje w teatrze od 1977 roku (Teatro Studio 3, Magopovero, Valdoca), a od 1985 r. także jako autor i reżyser. Jest laureatem nagród Scenario oraz Stregatto. Jako reżyser współpracował m.in. z Teatrem Mercato w Perugii oraz Kismet w Bari. Zajmował się komunikacją polityczną a także pracował dla kinematografii i telewizji (Il Miracolo – E. Winspeare, Venezia 60). Był reżyserem między innymi nastepujących sztuk: Degli Eroici, Con l’Anima negli occhi, Lezioni di Piano (Napoli – Mercadante), I Reduci (MittelFest) oraz spektaklu Dashiuri e hidur, adaptację Romea i Julii dla Teatru Narodowego w Tiranie. Obecnie reżyseruje w Teatrze Garibaldi w Bisceglie oraz dla stowarzyszenia Linea D’Onda.