"Ostatnia Sztuka" Bogusława Schaeffera w Teatrze Praska 52

Krótki opis spektaklu, piórami jego Twórców
Najnowsza komedia Schaeffera nawiązuje do najważniejszych pozycji w dorobku autora, takich jak „Kwartet” czy „Scenariusz dla trzech aktorów”, związanych z jego poglądami na temat sztuki i teatru. „Ostatnia sztuka” to groteskowe studium procesu powstawania dzieła scenicznego, a jednocześnie zabawna refleksja nad otaczającą nas rzeczywistością oraz miejscem aktora, autora i widza we współczesnym teatrze.

„Ta, aktualnie ostatnia sztuka, kontrastuje z poprzednimi w wielu punktach. Składa się jakby z dwu sztuk – różnych, ale odpowiednio zestrojonych. W całości jest najważniejszy upadek kultury” – napisał Bogusław Schaeffer w didaskaliach swojej „Ostatniej sztuki”, którą stworzył specjalnie dla dwójki krakowskich aktorów Grzegorza Matysika i Bogdana Słomińskiego. Co więcej, sam autor wyreżyserował prapremierowe przedstawienie oraz skomponował do niego muzykę.

To jest spektakl o teatrze, o sztuce, o życiu, o przewrotności i przede wszystkim o relacji autor-aktor:

Pracuję, w bardzo trudnych warunkach. Kiedy siadam rano do pracy, zawsze pojawi się jakaś menda, w jakieś sprawie. To nie jest praca, to jest straszliwa męka. Świat jakoś mi nie pomaga, nie pozwala mi rozwinąć skrzydeł, tłamsi mnie i pomniejsza. Na przykład on. Nachodzi mnie raniutko, bezpardonowo i perfidnie, niczym jakiś Mefisto w obesranym płaszczu.

W Schaefferze najcenniejsze jest to, że potrafi sam się z siebie śmiać. Zaprasza także twórców teatru i widzów do nabrania dystansu do samych siebie, do nie traktowania się zbyt poważnie, bo tak łatwiej żyć. U niego nic nie jest takie, jakie się na pierwszy rzut oka wydaje. Wszystko może się odwrócić w każdą stronę. Nie można niczego przewidzieć.

Tekst, reżyseria i muzyka: Bogusław Schaeffer Obsada: Bogdan Słomiński, Grzegorz Matysik

www.schaeffer.pl