Autor: E. Ionesco Przekład: Leon Zaręba, Leszek Elektorowicz Reżyseria: Stanisław Michno Choreografia: Anna Ochman Scenografia: Gabriel Abratowicz Światło: Jakub Siepracki Dźwięk: Leszek Olejarczyk

Obsada (według kolejności pojawiania się na scenie):

Szef: Michał Leśniak Jakub, Rebeliant: Norbert Burkowski Łucja, Rebeliantka: Karolina Bondaronek Piotr, Rebeliant: Filip Jurkowski / Edward Gorzkowicz Tancerka: Anna Ochman Starsza Pani, Matka Rebeliantka: Zina Zagner Pani z pieskiem, Rebeliantka: Lea Pradziński Pan - mąż Pani z pieskiem, Rebeliant: Tomasz Poniży Pan II (rosyjski emigrant), Nauczyciel, Rebeliant: Stanisław Michno Dozorczyni: Anna Dzierża Agnieszka, Kelnerka: Magda Furmanek

w roli Bohatera: Wojciech Michno

Słowo o spektaklu - Leon Zaręba:

Sztuka "Ce formidable bordel" Eugene Ionesco jest finalnym akcentem jego dramatopisarskiej twórczości, która rozpoczęła się od małych teatrzyków w Quartier Latin, by wejść następnie tryumfalnie na najwyższe sceny Francji i świata.

Główną postacią dramatu jest Bohater, lub raczej antybohater - figura dziwna i zaskakująca widza swoim milczącym zachowaniem.

Uporczywe milczenie bohatera staje się w kontekście sytuacji scenicznych oraz w obecności innych postaci niezwykle wymowne i teatralnie atrakcyjne. Sztuka obfituje w błyskotliwe dialogi i monologi, pełne intelektualnej i językowej finezji oraz filozoficznej głębi. Dochodzi do tego mistrzowska charakterystyka postaci, bardzo trafna i prawdziwa psychologicznie.

Uderzająca dla odbiorcy jest ponadto aktualność utworu i jego uniwersalny, ogólnoludzki wydźwięk.

"Ce formidable bordel" w świetnym opracowaniu scenicznym Stanisława Michno, odsłania jeszcze raz typowe cechy antyteatru - teatru absurdu, którego Ionesco, obok Samuela Becketta, pozostaje głównym przedstawicielem.

To teatr ukazujący samotność człowieka i mizerię ludzkiej kondycji, absurdalność egzystencji oraz daremność pytań o sens życia.

Jakie jest przesłanie "Ce formidable bordel"? Odpowiedź należy do widza.