Wernisaż wystawy indywidualnej Agnieszki Kołodziejczyk „A SERCE - TO SZTUKA!”

Agnieszka Kołodziejczyk – wrocławska artystka związana z Galerią i Pracownią ArtBrut od początku jej powstania w 2009 roku. Najczęściej odnosi się w swoich pracach do intensywnych uczuć i relacji międzyludzkich. Rysuje, maluje, pisze, tworzy książki artystyczne, kolaże, asamblaże, obiekty a także prace fotograficzne i wideo. Zasłynęła kolejnymi odsłonami instalacji Sklep z Sercami, gdzie w całości wypełnia wybrane pomieszczenia setkami zrobionych przez siebie rysunków serc. Artystka brała udział w około 20 wystawach zbiorowych i przeglądach sztuki, między innymi w 15. Biennale Sztuki Mediów WRO, 12 Przeglądzie Sztuki Survival, 5. Biennale Sztuki Zewnetrznej OUT OF STH.
„A SERCE – TO SZTUKA!” będzie pierwszą indywidualną wystawą artystki prezentującą jej twórczość w sposób całościowy. Tytuł wystawy odnosi się do fragmentu wypowiedzi autorki z nagrania wideo towarzyszącego jej pracy „Sklep z sercami”.

„Autorka wystawy „A serce – to sztuka! podąża w swojej twórczości często pod prąd ale zawsze w zgodzie ze sobą. W swoich rysunkach, kolażach przebija się przez warstwy smutku i szczęścia, wnika w szczeliny rzeczywistości. Prace autorki, pełne zagadek, zapełnione są dopiskami, numerami telefonów, imionami. Jej sztuka jest barwna, czasem monumentalna, czyniona z rozmachem ale jednocześnie kameralna i osobista. Kolory mogą być jednak tylko wabikiem dla ważnych treści, tłem dla emocjonalnej gry jaką prowadzi autorka z otoczeniem gdyż jako kobieta twardo musi walczyć o swoją przestrzeń, uczucia i prawa.
Pojawiające się zniekształcone graficznie słowa to informacja która się rwie, umyka realności. Świat się zacina i gmatwa. Kolorowe serca na pozór są radosne ale i wśród nich znajdziemy serca czarne, przekreślone, naderwane i bezkształtne, odnajdziemy w nich wszystkie odmiany naszych uczuć.
W ostatnich pracach Agnieszki Kołodziejczyk pojawia się wielokrotnie słowo "Co". Autorka zostawia nas z nim sam na sam. Wydaje się, że więcej słów nie potrzebujemy.
„Co, co, co” - no właśnie co?”