CERAMIKA POLSKA

ODWILŻ 1956-1965

Okres po II wojnie światowej wywołał w Europie ruchy kreujące nowe prądy filozoficzne, artystyczne, nową estetykę. Jest to czas dominacji sztuki abstrakcyjnej, filozofii egzystencjalnej, rozwoju nowych tendencji we wzornictwie przemysłowym, nowych technologii i materiałów. Artyści korzystają z wolności tworzenia.

Inaczej wygląda ten sam okres w Polsce. Klimat zimnej wojny, powoduje zamknięci granic i izolację kraju od wszelkich światowych tendencji. W oficjalnym nurcie życia kulturalnego propagowane są hasła realizmu socjalistycznego.

Zmiany społeczno - polityczne w roku 1956 przyczyniają się rozwoju swobód obywatelskich i większego otwarcia na świat. Lata te, zwane okresem odwilży w Polsce, mają ogromny wpływ na ówczesną kulturę. Powstają nowe instytucje kulturalne, wychodzi nowa prasa, coraz prężniej rozwija się ruch studencki. Artyści organizują wystawy zbiorowe lub indywidualne w kraju, biorą udział w pokazach za granicą. Równolegle z malarstwem, grafiką rozwija się sztuka użytkowa i wzornictwo, pamiętające znakomite osiągnięcia lat międzywojennych. Utworzony na początku lat 50, Instytut Wzornictwa, pod kierunkiem artysty – ceramika, Wandy Telakowskiej, teraz zyskuje możliwość intensywniejszego rozwoju. Powstałe we wzorcowniach Instytutu projekty trafiają do produkcji w zakładach przemysłowych. Tak dzieje się m.in. z projektami ceramicznymi, realizowanymi w fabrykach w Chodzieży, Ćmielowie, Wałbrzychu.

Największymi ośrodkami specjalizującymi się w dziedzinie projektowania ceramiki stają się Wrocław i Sopot.

Bardzo ważnym momentem w rozwoju tej dziedziny była międzynarodowa wystawa ceramiki zorganizowana w Pradze, w 1962 roku. Po raz pierwszy wzięli w niej udział Polacy. Rangę ich osiągnięć potwierdziły złote i srebrne medale.

Pokazywana na wrocławskiej wystawie ceramika zaprojektowana została przez znakomitych artystów tamtego okresu. Przedstawia jedną z ówczesnych tendencji - wzory zwane pikasami – przedmioty o kształtach abstrakcyjno – organicznych, czystych, często kontrastowych barwach. Są tutaj małe formy użytkowe – filiżanki, talerzyki, dzbanki, patery, ozdobne talerze, świeczniki a także słynne figurki, powstałe w latach 1956-64, które stały się atrakcją wystaw, targów krajowych i zagranicznych oraz obiektami kolekcjonerskimi.

Dzisiaj wzornictwo tamtego okresu przeżywa renesans. Na powrót modnymi stają się meble, tkaniny, ceramika, formy użytkowe przełomu lat 50 i 60.