Muzeum Pana Tadeusza zaprasza na spotkanie z cyklu „Polska, ludzie, czas. Niedzielne oprowadzania po wystawach stałych”, podczas którego historyk, Jakub Bielawski, przybliży nam kwestię waśni w obyczajowości staropolskiej.

„Prawo polskie jest jak pajęczyna – bąk się przebije, ugrzęźnie muszyna”. Rzeczpospolita Obojga Narodów nie była li tylko krainą „rycerzy spod kresowych stanic” i „panien cnotliwych”. Zajazdy, rapty i wielopokoleniowe procesy stanowiły chleb powszedni nowożytnych Sarmatów. Ludzi żyjących wbrew prawu, za to z fantazją i swadą, podziwiano na równi z bohaterami wojennymi i obrońcami ojczyzny. Do do tego barwnego i niejednoznacznego dziedzictwa Rzeczpospolitej Obojga Narodów nawiązuje Mickiewiczowska kreacja Jacka Soplicy. Czym zatem był tytułowy „ostatni zajazd na Litwie”? Dlaczego nie można było zająć Soplicowa bez Dobrzyńskich? Dlaczego wreszcie litewska szlachta większą estymą zdawała się darzyć Wąsala niźli Sędziego? Odpowiedzi na te pytania znajdują się pośród bogatej kolekcji eksponatów Muzeum Pana Tadeusza, a sama epopeja może dostarczyć dociekliwym wiele smaczków na temat barwnego życia naszych przodków.

wstęp:1 zł (w ramach biletu do muzeum)

czas trwania: 45 minut

Prowadzenie: Jakub Bielawski – historyk i nauczyciel, początkujący pisarz. Zafascynowany średniowieczną historią Wysp Brytyjskich i Skandynawii, pasjonat życia i obyczajowości szlachty polskiej. Uważa, że nie ma barwniejszych postaci historycznych niż plejada warchołów i infamisów zaludniających Rzeczpospolitą Obojga Narodów. W pracy dydaktycznej najbardziej ceni sobie budzenie ciekawości u odbiorców i poszerzanie ich horyzontów.

O cyklu: W nowym sezonie edukatorzy współpracujący z Muzeum Pana Tadeusza oprowadzą zwiedzających po wybranych częściach wystaw stałych muzeum – opowiedzą o niezwykłych postaciach, dramatycznych wydarzeniach i najciekawszych eksponatach. Przytaczając anegdoty i przedstawiając ich kontekst historyczny, stworzą barwną opowieść o Polsce od końca XVIII wieku do czasów II wojny światowej.