Z pewnością każdy z Was, przynajmniej raz w życiu, siedząc w wygodnym fotelu, trzymał na kolanach stary album ze zdjęciami z rodzinnego archiwum. Przeglądając go z zaciekawieniem, może zastanawialiście się, jak to było kiedyś: Jakie były ówczesne wrażenia przodków? Jakie towarzyszyły im emocje w momencie naciśnięcia spustu migawki?

„Hej, moje młode lata Hej, moje młode lata nie zobaczyły świata! Żyły w ciasnym ogrodzie, znały bratków aksamit, deszcz kwietnia, błoto grudnia i kamienie kamienic.”

To fragment wiersza jednej z polskich ikon poezji dwudziestolecia międzywojennego - Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej, który jest integralnym punktem odniesienia naszej wystawy.

Kim są tajemnicze postacie ukazujące się wśród rzeczywistych? Lepszą wersją siebie? Kimś, kim pragnęliby być, a może kimś, kim nigdy nie będą? A może są to zupełnie obce istoty, które anektują umysły swoich współtowarzyszy? W wyniku poszukiwań coraz to nowszych pytań powstały kolaże, których autorką jest Angelika.

Natomiast na zrewitalizowanych przez Ulę fotografiach, prezentuje się swego rodzaju „odwilż zamrożonych w czasie”: bliskich, dalekich, obcych i przypadkowych osób. Jest to próba zestawienia ze sobą rzeczywistości z różnych okresów na przestrzeni kilku dekad.

Zatem zabieramy Was na podróż w czasie!

Monotypie, kombinacje, sylwetki, multiplikacje... Zapraszamy do wspólnego rozważania nad efektem naszych poszukiwań. | Urszula Sowińska I Angelika Wierzba