Gdyby chcieć ją przedstawić w skrócie to jest to książka drogi. Klara i Krzysztof, młodzi ludzie, wyruszają z Polski na południe Europy, do Włoch. Ich celem jest Asyż, miejsce od lat ulubione przez Krzysztofa. Miejsce ulubione przez świętego Franciszka, przez Klarę… Swoista pielgrzymka, którą odbywają autem, wiedzie przez Padwę, Bolonię i Florencję. Obok swoich światów mijają ten śródziemnomorski z całym jego urokiem, który znajduje swoje odbicie również w książce. W końcu obydwoje docierają do Asyżu. To miasto robi na nich tak wielkie wrażenie, że postanawiają pozostać i związać z nim swoją przyszłość.

Fabuła książki rozgrywa się na dwóch płaszczyznach. Wspomnienia związane z drogą do Asyżu przeplatają się ze współczesnym życiem codziennym Klary, Krzysztofa, ich syna Antoniego już w Asyżu. Dzięki temu możemy się przekonać, jak ta radykalna zmiana życia wpłynęła na ich losy i czy była to dobra decyzja.

„Widzenie asyskie” to książka, której nie należy czytać szybko. Jak każda książka drogi jest niespieszna i tak ją trzeba kosztować, drobnymi kęsami, krok po kroku. „Widzenie…” to książka powolna, wbrew za szybkiemu światu. Żeby za nią nadążyć trzeba zwolnić.

KRZYSZTOF WIDAWSKI - autor, w wieku po debiucie, swoje życie wiąże z Wrocławiem, skąd pochodzi, ale dzieli ją, i to chętnie, z południem Europy. Ukochane są zwłaszcza Hiszpania i Włochy, które obok zwiedzania lubi smakować. Po trosze to wina zajęcia, które towarzyszy mu w codzienności: jest wieloletnim geografem, który geografią, zwłaszcza turystyczną, zaraża kolejne pokolenia.

WSTĘP WOLNY