Cannevale i Langhans, twórcy pałacu Hatzfeldów

Na Waszą prośbę ponawiamy wykład dr Jerzego Kosa o dawnym Pałacu Hatzfeldów - dzisiejszej siedzibie BWA Wrocław.

Dawny pałacu Hatzfeldów został wzniesiony w latach 1766-1773 przez Carla Gottharda Langhansa według projektu francuskiego architekta Isidore Cannevale. Realizacja rezydencji, będącej prekursorskim dziełem wczesnego klasycyzmu we Wrocławiu i na Śląsku, przyniosła późniejszemu autorowi berlińskiej Bramy Brandenburskiej znaczny rozgłos. Pierwotny barokowy pałac projektu Krzysztofa Hacknera padł w 1760 roku ofiarą wojny siedmioletniej. Odbudowana rezydencja zaliczała się do największych tego typu obiektów nie tylko we Wrocławiu ale w całym regionie. Trzy kondygnacje i mezzanino czyniło z miejskiej siedziby Hatzfeldów znaczący element architektury miasta. Zdyscyplinowana elewacja nawiązująca do najlepszych wzorów włoskiego renesansu należała do najwybitniejszych współczesnych realizacji na skalę środkowo europejską. Po wojennych zniszczeniach pałac nie został odbudowany. W 1966 roku zapadła decyzja o adaptacji „żywej ruiny” do celów wystawienniczych. Od blisko 50 lat budynek mieści galerię Awangarda.

Spotkanie odbywa się w ramach całorocznego programu edukacyjno-autorefleksyjnego galerii Awangarda – Restauracja, w ramach którego zaprosimy Was na wydarzenia związane z budynkiem, jego znaczeniem, historią i przyszłością, specjalne oprowadzenia i spotkania z ciekawymi bohaterami.

O prowadzącym

Dr Jerzy Kos jest historykiem sztuki i archeologiem. Specjalizuje się w historii architektury europejskiej w XVIII i XIX wieku epoki klasycyzmu i historyzmu, w tym szczególnie śląskiej. W 2016 roku opublikował monumentalne opracowanie Ani centrum, ani peryferie. Architektura pruskiego Śląska w okresie autonomii administracyjnej w latach 1740–1815.