LEKCJA ANATOMII DOKTORA TULPA wg Rembrandta

MAREK TYBUR

Spektakl osadzony jest w konwencji teatru plastycznego, inscenizacyjnego, realizującego więc swą wizję sceniczną środkami malarskimi i pantomimicznymi (inspirowana sztuką baroku Holandii deformacja rzeczywistości poprzez ekspresyjny ruch postaci, kontrasty świetlne z wykorzystaniem masek i realiów epoki). Głównymi nośnikami znaczeń i nastrojów jest zatem symbol i metafora. Szczególną rolę w kreowaniu wyrazu spektaklu ma muzyka z epoki (Bach, Haendel, Vivaldi, ale także Ravel, Górecki, Corelli i Piazzolla), która wyznacza ciąg wizyjnych obrazów odnoszących się do kontrreformacyjnej symboliki Vanitas. Inscenizowana rzeczywistość dzieła Rembrandta daje początek sekwencji mrocznych obrazów o natężającej się dynamice i ekspresji, zmierzającej poprzez groteskę i makabreskę do szaleńczej kulminacji wszechogarniającego obłędu. Pogrążony w koszmarnej rzeczywistości snu spektakl opowiada o mechanizmie powstawania zbiorowej histerii, agresji tłumu, szaleństwa, które jak zaraza wciąga w swój wir wszystko i wszystkich, niszcząc dorobek kulturowy człowieka. Przedstawienie jest także prezentacją zespołu środków formalnych funkcjonujących w sztuce holenderskiego baroku oraz estetyki tego okresu.