Kolorowe, monochromatyczne i tajemnicze. Pełne niedomówień i poetyckie. Obrazy rzeczywiste i nierzeczywiste. Obrazy ze snu. Nieokreślone. Tworzenie aury i „świata własnego”, kreacja swoistej kolekcji znaków i symboli, określonej metaforyki i nierealności. Opowieść o rzeczywistości i problemach, o sytuacjach, które sami tworzymy i w których władaniu żyjemy. O erozji czasu, jego kruchości i bezwzględnej przemijalności. Ingerencje w strukturę obrazu, mechaniczne i manualne, które tworzą nowy kontekst i nowe możliwości obrazowania, nowe zderzenia form i nowe napięcia stylistyczne. Dają szansę na poszukiwanie własnego języka, własnej ekspresji i subiektywnej, autorskiej wypowiedzi. Stawiają samą fotografię poza nią samą, na pograniczu..., pomiędzy. Powstałe obrazy są wizualnym ekwiwalentem refleksji i wyobraźni, emocji i wrażliwości, doświadczenia i imaginacji. Stają się obrazem prawdy i pozoru, rzeczywistości jej względnej trwałości. Są dokumentem kreacji, kulturowych klisz i poetyckich aluzji. Wpisują się w mapę sztuki i współczesnych problemów. Prezentowana ekspozycja jest zmodyfikowaną i uzupełnioną o nowe prace wystawą „Sytuacje II".