HORRORY W KOŚCIELE ŚW. JANA

Czy wyobrażacie sobie lepsze miejsce do oglądania filmów grozy niż gotycki kościół? W półmroku, pod wysokimi sklepieniami, wśród ścian z kilkusetletniej cegły wycie wilkołaka i jęki potępionych brzmią zupełnie inaczej…

Zapraszamy na projekcję dwóch filmów fabularnych w których wykorzystany został motyw wilka/wilkołaka.

Wilczyca

Polski film w reżyserii Marka Piestraka, który nie bez kozery zgromadził w roku premiery (1982) blisko 2 miliony widzów. Plejada polskich gwiazd kina, efekty specjalne godne lat 80-tych – to trzeba zobaczyć! Fabuła została osadzona w drugiej połowie XIX w. Opowiada historię Kacpra Wosińskiego, powstańca, który na wieść o agonii żony powraca do domu. Kobieta, pod jego nieobecność prowadząca rozwiązłe życie i parająca się czarną magią, w ostatnich słowach przeklina męża. Po jej śmierci Kacpra zaczyna prześladować wilczyca, a w okolicy pojawia się młoda hrabina Julia łudząco podobna do nieżyjącej Maryny…

November – POKAZ PRZEDPREMIEROWY!

Estoński kandydat do Oskara z 2017 r. w reżyserii Rainera Sarneta, z muzyką Michała Jacaszka i pięknymi czarno-białymi zdjęciami Marta Taniela. Akcja filmu rozgrywa się w dziewiętnastowiecznej pogańskiej wiosce w Estonii. Osadę trapią nieszczęścia: zaraza, wilki i różnej maści demony, a przede wszystkim – wyjątkowo sroga zima, która wyzwala w ludziach najgorsze instynkty. Główną bohaterką jest młoda chłopka Liina, rozpaczliwie i bez wzajemności zakochana w Hansie, chłopaku ze wsi. Obsesja i desperacja powodują, że dziewczyna zamienia się w wilkołaka…

Prelekcję, przeplataną historiami z krajów nadbałtyckich o wilkach i wilkołakach, wygłosi MAŁGORZATA LITWINOWICZ z Instytutu Kultury Polskiej UW, animatorka kultury, opowiadaczka (https://opowiadam.org).

Jest taki zapomniany w naszej kulturze czas: szara godzina. Po francusku nazywa się une heure entre un chien et un loup – godzina między psem a wilkiem. To ten moment, kiedy dzienne światło przygasa i widać jeszcze blask zachodu, ale idzie już noc, a wraz z nią otwiera się przestrzeń tego, czego się boimy. Strach ten, ożywiany wyobraźnią, przybiera rozmaite kształty: coś przemyka się skrajem pola, w gęstwinie błyszczą żółte oczy, a trzask suchej gałązki czy wołanie sowy podsycają narastające poczucie: oto czai się coś n i e w i a d o m e g o, oto coś się w ciemnościach k r y j e...

Start: 19:00

Wstęp: wolny

► dołącz na facebooku

Wydarzenie odbywa się w ramach 13. bałtyckich spotkania ilustratorów