Raj. Potop

AUTOR

Thomas Köck

SCENOGRAFIA I KOSTIUMY Natalia Mleczak

CHOREOGRAFIA Agnieszka Kryst

ASYSTENTKI PRODUKCJI Anna Gołębiowska, Hanna Siewińska, Magdalena Zaremba PREMIERA

TŁUMACZENIE Jacek Kaduczak

MUZYKA Bartosz Dziadosz

KIEROWNICZKA PRODUKCJI Justyna Pankiewicz

REŻYSERIA Grzegorz Jaremko

REŻYSERIA ŚWIATŁA I VIDEO Marek Kozakiewicz

INSPICJENTKA Maria Lejman-Kasz

występują: Natalia Rybicka Paweł Smagała Mateusz Smoliński Ewelina Żak Marta Zięba Agnieszka Kryst

Marcin Pempuś

W imponującej swoim rozmachem Trylogii klimatycznej Thomas Köck łączy dramat rodzinny ze sztuką historyczną, a thriller polityczny z tomikiem poezji. Trylogia to złowieszczy potop rzeczy, niosący za sobą wyrzucone na brzeg skrawki sensów, fragmenty obrazów, zdegradowane biografie, losy ofiar, pojęcia i definicje. Trylogia to transhistoryczna symfonia, w której toną wszelkie granice gatunkowe.

W pierwszej części Trylogii zatytułowanej Raj. Potop, która posłuży jako punkt wyjścia do spektaklu w Teatrze Studio, przesuwamy się po dwóch liniach akcji wiodących wzdłuż historii wyzysku. Śledzimy finansowy upadek rodziny okresu transformacji, skupiony wokół losów pewnej tancerki pracującej na śmieciówkach, oraz jej ojca, bankrutującego właściciela warsztatu samochodowego. Następnie przenosimy się w XIX wiek – do Manaus w Brazylii, w sam środek mrocznych czasów boomu kauczukowego. Poznajemy baronów gumowych, którzy prawo do istnienia natury przeciwstawiają naturalnym prawom rynku. Walczy z nimi architekt Felix Nachtigal, który w dżungli ma zbudować operę. Niełatwo jednak u Köcka odróżnić fakt od fake’u. Wprawdzie kolonizatorzy noszą szykowny tweed, ale jednocześnie robią sobie późnokapitalistyczne selfie.

Trylogia ma wymiar prawdziwie kosmologiczny i apokaliptyczny – zarówno w sensie uniwersalnym, jak i indywidualnym. W Raju. Potopie jesteśmy świadkami gorzkiego końca rodziny nuklearnej oraz porażki idealisty Nachtigala. Wszyscy są tutaj ofiarami, to jedynie pionki w sztuce o katastrofie ekonomicznej i ekologicznej, której prawdziwym bohaterem jest niewidzialna ręka rynku.

W Trylogii klimatycznej Thomas Köck odsłania, wręcz po szekspirowsku, procesy historyczne, bez zatracenia ludzkiej, jednostkowej perspektywy. Bada granice zarówno naszej cywilizacji, jak i samego teatru jako medium.