Krzesła

Reżyseria: Piotr Cieplak

Przekład: Jan Kosiński Scenografia i kostiumy: Andrzej Witkowski Muzyka: Paweł Czepułkowski Reżyseria światła: Rafał Piotrowski Realizacja dźwięku: Tatiana Czabańska Asystent scenografa i kostiumologa: Małgorzata Domańska Producent wykonawczy i asystent reżysera: Magdalena Kłosińska

występują: Leon Charewicz, Ewa Szykulska

Stary i Stara. Ich wspólna przeszłość jest pełna niespełnionych marzeń i pragnień, co maskują wygórowanymi wyobrażeniami o własnych możliwościach. Ubarwiają swoje dni opowiadaniem nieustannie tych samych wspomnień i anegdot oraz odgrywaniem przed sobą małżeńskiej komedii. Przyjmują również w swoim domu wyimaginowanych gości, dla których na scenie pojawia się coraz więcej krzeseł, i z którymi prowadzą ożywione rozmowy. Wszystko to ma zmniejszyć lęk przed pustką, niespełnieniem i miałkością ich egzystencji. Jednak lęk narasta wraz ze zbliżającym się końcem życia i jego bilansu. Stary chce zostawić po sobie przesłanie, ale w kulminacyjnym momencie jedyne o czym może myśleć, to klopsiki przygotowywane przez swoją żonę. Czy jednak na pewno sens życia jest gdzie indziej?

Eugène Ionesco opatrzył dramat podtytułem „tragiczna farsa”. Bohaterowie są tu nietuzinkowo śmieszni i tragiczni. Ale, mimo gorzkiego wydźwięku przedstawienia, życie Starych pełne jest ciepłej melancholii i wzniosłej czułości. Przechodzą „na drugą stronę” uspokojeni, pogodzeni ze sobą i z własnymi ograniczeniami.